Mentionsy

Co Bóg lubi?

Na przykład Bóg lubi, jak mu się dziękuję.

Bóg lubi, jak mu się dziękuję.

Pierwszym schodkiem to jest otwarcie się na dziękczynienie, czyli przypomnienie sobie najpierw, czy miałam taki moment w moim życiu, że ten Pan Bóg mi odpowiedział.

I ja wiem, że to był Bóg.

Jak odkryjesz takie momenty, w których zobaczyłeś, że Bóg odpowiedział na twoją prośbę, że ci gdzieś pomógł, to opowiedz o tym, przypomnij sobie to i później podziękuj za to.

Otóż słuchajcie, Bóg pomógł mi tu dotrzeć dzisiaj do pracy.

Bóg spełnia wasze jakieś tam marzenie, wy mu dziękujęcie.

Jezus czy Bóg spełnił jej marzenie, to uwaga, teraz te wszystkie implikacje, naprawdę skupcie się proszę was bardzo, żeby potem nie było pytań jakichś takich typu, no to co ty pindolicz, nie, bo tu jest wszystko logiczne.

Pamiętajcie, że skoro ten Bóg czy tam Jezus spełnił jej marzenie, że ona do tej pracy dojechała, ten pamiętacie, ten autobus przyjechał bez rozkładu i tak dalej, przyjechał ten z właściwym numerem, to

albo ten jej Bóg, i to też jest możliwe, wiedział, że ona się spóźni na poprzedni, więc dawno już przygotował w zajezdni autobusowej jakąś specjalną intrygę doprowadzającą do tego, że dwa autobusy tej samej linii jechały w bliskiej odległości.

korzystając ze swoich nieprzeciętnych umiejętności, możliwości, Bóg czy tam Jezus, teoretycznie jest to samo, teoretycznie, bo tam wiecie, są różne, zmienił szybko jej numer tego autobusu na jej potrzebny.

I w ten sposób, moi mili, widzicie, jak przejebane ma Bóg.

Bóg musi zareagować pozytywnie, bo inaczej mógłby stracić tę jedną duszę, która by się tam raz, drugi, trzeci zaparła w pewnym momencie.

Bóg to wszystko musi rozważać cały czas i to ułamki sekund, bo to nie jest tak do najbliższego skrzyżowania, ułamki sekund przecież.

Ma Bóg, czy tam Jezus, czy ktoś olać którąś z tych próśb?

Wysyła Bóg jednego świętego, żeby jakoś na przykład opóźnił szefa któregoś z pasażerów.

Dzięki temu ten na przykład autobus dowiezie najpierw panią Izę, a reszta pasażerów zdąży się gdzieś przesiąść na swój właściwy, zresztą Bóg im tam podstawi

Jak wiecie, w Warszawie kiedyś doszło do tego, że nawet specjalnie Pan Bóg musiał wykorzystać jakiś element ze świętych, może zbyt intensywnie podszedł do swojej roboty, ale w każdym razie zrobił nawet tak, że zrzucił autobus do rzeki.

Bo nawet w nocy przecież Bóg musi być gotów, czy tam ma swoich tych wysłanników, strażników i tak dalej.

Kurwa, jak on bardzo musi być zdesperowany, ten Bóg oczywiście, jak bardzo łaknąć tych wszystkich gestów miłości, czy oddania takiej świadomości, że to są moi poddani i tak dalej, chociaż sam za nich zapierdala cały czas na nich, na wybranych.

I że ten Bóg nie ma chwili odpocznienia.

I oni sobie wszyscy, tak płętą niech to będzie, że oni wszyscy, ci, którzy opowiadają o tych gestach boskich, o tym, co Bóg dla nich robi i tak dalej, oni wszyscy po prostu nie zdają sobie z tego sprawy, ile to implikuje różnych rzeczy.

A pani Iza cały czas... Pierwszym schodkiem to jest otwarcie się na dziękczynienie, czyli przypomnienie sobie najpierw, czy miałam taki moment w moim życiu, że ten Pan Bóg mi odpowiedział.

I ja wiem, że to był Bóg.