Mentionsy

Nikt takich powieści nie pisze krótkich, ponieważ się nie opłaca.

Ktoś, kto pisał pracę magisterską, to wie, jak się uzyskuje odpowiednia ilość stron takiej sytuacji.

No więc Elka, słuchajcie, napisała, przeczytała to i napisała o tym i jestem ukontentowany, mogę powiedzieć, taką recenzją, ponieważ pamiętajcie, że ta powieść powstała...

Ja nie pamiętam, tam jest napisane przy okazji data, kiedy to powstało czy nie, czy zarzuciłem ten pomysł, bo na pewno była w rękopisie, była data, ale chyba ją olałem.

To jest powieść napisana no co najmniej 30 lat temu, jeżeli nie więcej, więcej chyba, coś takiego, miałem tam 20 lat może, jaką skończyłem, czy może 19, 20, no coś takiego.

Bawiłem się wtedy słowem, uwielbiam do dzisiaj przestawianie szyku zdania, w zdaniu pisanym i tak dalej, i tak dalej.

No ale pochwalę się, co też Elka napisała tutaj o tej powieści.

Czytamy to, co DL-ka napisała.

Na szczęście długa nie jest, 154 strony, maszyn opisu.

Amatorom polecam, znając lenistwo w czytaniu, dobrze by było umieścić na podcaście Wojtusia audiobook, a sama czekam na książkę pisaną teraz.

Ale faktycznie jedno muszę powiedzieć, że do dziś ta akurat zabawa składnią i zabawa dwuznacznością czy wieloznacznością wyrazów została mi w pisaniu do dzisiaj, czym muszę się kontrolować trochę, przy czym muszę się kontrolować trochę teraz pisząc taką prawilną powieść, muszę się trochę kontrolować, bo...

No bardzo się cieszę, że ci się podobała, że się ubawiłaś, bo generalnie zabawa była głównym celem pisania tej powieści, która najpierw miała być opowiadaniem, potem miała być mikropowieścią, potem była powieścią.

Co ciekawe, teraz w tej powieści, którą piszę, to jest powieść kryminalna nieco, a może nawet bardzo, ale...

Przez EM pisany.

Jeśli napisałabym książkę, to marzyłabym, żebyś to właśnie ty napisała do niej oficjalną recenzję.

Jesteś wspaniała, pisze Ewelina.

No to pisz, pisz.

Gdzie można tę książkę znaleźć, pisze Michał M. No nie można, bo to jest tylko w moim komputerze, no i teraz w Elki komputerze również jest ta książka i jeszcze u jednej osoby.

Powiem wam, że miałem niesamowitą przyjemność w pisaniu.

Miałem niesamowitą przyjemność w pisaniu.

Nie interesowało mnie wtedy, jak to pisałem, czy coś będzie ludziom podobać, czy nie.

Zamiast oglądania telewizora, można sobie telewizor opisać, napisać sytuację telewizyjną.

To jest ta obiecana kilka lat temu książka, nie, Bajerberg, nie, nie, nie, nie, tamto to, to co pisałem, co piszę właściwie cały czas, to teraz wróciłem, potem znowu miałem tego doła, wiecie, to jest, nie ma tam literówek, jest dobrze, o.

Ja kiedyś wam tłumaczyłem, Bajerberg, z tą książką, która teraz później nie mówi opowieści, bo opowieść to jest zupełnie inna sytuacja, ale ta święta księga, którą piszę, to ona no niestety w trakcie...

Zostały spalone inne moje zapiski, takie, które miałem robione, fragmenty długie, które były pisane na kartce, też zostały spalone w trakcie epizodu takiego autodestrukcyjnego, depresyjnego.