Mentionsy

Razem z nim w seansach uczestniczyli jego najbliżsi współpracownicy, generał Kazimierz Sosnkowski, generał Józef Haller czy wierny adiutant Bolesław Wieniawa-Długoszowski.

Wieniawa wspominał, że podczas jednego z posiedzeń został pogłaskany i pocałowany w policzek przez zjawę, od której wyraźnie czuł zapach wódki.

Następnego ranka do drzwi Osowieckiego zapukał Bolesław Wieniawa-Długoszowski.

Był tam również Bolesław Wieniawa-Długoszowski, legendarny ułan, miłośnik życia, poezji i kobiet, który do zjawisk nadprzyrodzonych podchodził z wrodzonym sobie urokliwym cynizmem.

Jak zapamiętał to Wieniawa, przyszły marszałek rzucił twardo.

Jak wspominał Wieniawa, po dotknięciu komendanta porcelanowe naczynie, jakby pchnięte potężnym prądem elektrycznym, wykonało kilka niezwykle gwałtownych obrotów, wyrwało się spod palców z niesamowitą siłą, roztrzaskało odrewnianą podłogę.

Oficerowie sztabowi, tacy jak Wieniawa-Długoszowski, wychowani w kulcie wojskowej logiki i twardych danych, musieli z trudem ukrywać zgrzytanie zębami.

Wieniawa wielokrotnie pozwalał sobie na cierpkie uwagi, wytykając dowódcy, że ten przykłada zbyt wielką wagę do intuicji i magii, a zbyt małą – do logiki.