Mentionsy

Noelia Castillo Ramos przyszła na świat 14 listopada 2000 roku w Barcelonie.

W placówce opiekuńczej Noelia otrzymała pierwsze diagnozy psychiatryczne, zaburzenie obsesyjno-kompulsyjne oraz zaburzenie osobowości typu borderline.

W lipcu 2015 roku, w wieku 15 lat, Noelia wciąż przebywała pod opieką systemu.

Jak zapatrujecie się na to, co zrobiła Noelia, jaką decyzję podjęła?

Doświadczenia, o których Noelia opowiadała w swoich ostatnich wywiadach, ukazują obraz niezwykle kruchej młodej kobiety osadzonej w świecie przemocy i bezsilności.

Ze względu na brak zgłoszeń, wydarzenia te nie zostały potwierdzone w postępowaniach sądowych, lecz relacje Noelii wstrząsnęły opinią publiczną.

Noelia ujawniła, że jedna z grupowych napaści miała miejsce w 2022 roku, co doprowadziło ją do desperacji.

Po wypadku Noelia zmagała się nie tylko z paraplegią, lecz także z nasilającymi się objawami OCD i borderline.

Jej ojciec i reprezentująca go organizacja Abogados Christianos utrzymali, że Noelia była osobą niepełnosprawną psychicznie i że to właśnie choroba psychiczna była głównym źródłem jej cierpienia.

Noelia miała jednak inne zdanie.

Sprawa Noeli dotyczyła więc interpretacji czy jej cierpienie wynikało głównie z uszkodzeń fizycznych czy też z zaburzeń psychicznych.

W kwietniu 2024 Noelia formalnie złożyła wniosek o eutanazję.

Jednak w pewnym momencie, tuż przed planowanym zabiegiem, sąd w Barcelonie przychylił się do wniosku ojca Noeli, Geronimo Castillo, i wydał nakaz wstrzymania procedury.

Po pierwszym wstrzymaniu procedury w 2024 sprawa trafiła do Sądu Najwyższego Katalonii, który we wrześniu 2025 potwierdził prawo Noelii do eutanazji, lecz pozostawił jej ojcu możliwość odwołania się do Sądu Najwyższego Hiszpanii.

Sama Noelia wielokrotnie powtarzała, że opóźnienia i niekończące się postępowania sądowe pogłębiały jej cierpienie.

Paradoksalnie, długotrwała procedura, mająca w założeniu zagwarantować ochronę osób podatnych na manipulacje, stała się dla Noeli źródłem cierpienia, wbrew duchowi ustawy.

Po stronie Noeli stanęli politycy z różnych ugrupowań lewicowych i centralnych.

Brytyjski pianista James Rhodes, mieszkający w Hiszpanii, będący ofiarą przemocy seksualnej, publicznie zaoferował pokrycie kosztów leczenia Noeli.

Biskup Wysp Kanaryjskich José Muzoelus Pérez stwierdził, że sprawa Noeli jest kolejnym krokiem ku kulturze śmierci.

Niektóre konserwatywne media twierdziły, że Noelia została zgwałcona przez nieletnich migrantów w ośrodku wychowawczym, co miało sugerować związek między kryzysem migracyjnym a eutanazją.

Faktyczni weryfikatorzy wskazali jednak, że Noelia opuściła ośrodek na ponad 3 lata przed zgłoszonymi atakami i że sama w wywiadzie nie określiła tożsamości napastników.

Wreszcie ojciec Noeli twierdził, że lekarze forsują zabieg ze względu na chęć pozyskania organów do transplantacji, co było prawnie niemożliwe.

Dwa dni przed planowaną eutanazją stacja Antena 3 wyemitowała długi wywiad z Noelią.

Jednym z najbardziej poruszających aspektów historii Noeli była jej decyzja, by w chwili śmierci nie było przy niej rodziny.

Noelia poprosiła, by jej rodzice nie byli obecni, częściowo dlatego, aby oszczędzić im cierpienia, a częściowo z obawy, że będą próbować ją powstrzymać.

Noelia była trzecią najmłodszą osobą, która skorzystała z nowego prawa.

Sprawa Noelii Castillo Ramos obnażyła silne i słabe strony hiszpańskiego prawa o eutanazji.

Historia Noelii pokazuje również, że prawo o eutanazji musi iść w parze z silnym systemem wsparcia psychicznego i socjalnego.

Noelia została zgłócona i zmagała się z poważnymi zaburzeniami osobowości, a jednak zgodnie z relacjami mediów nie otrzymała wsparcia, które mogłoby ją ocalić przed dramatyczną próbą samobójczą i późniejszym cierpieniem.

Powiem Wam tak szczerze, że jeśli chodzi o sprawę Noeli, uważam to za bardzo trudną sprawę.

Ciężko tu powiedzieć, zgadzam się z Noeli albo się nie zgadzam.

Dlatego z jednej strony można by powiedzieć, że rozumiem Noeli, że podjęła taką decyzję.

I powiem wam, że kiedy jeszcze nie znałem dokładnej historii Noelii, to pomyślałem sobie, kurczę, co za egoistka.

Historia Noelii to opowieść o bezgranicznym cierpieniu, niewydolnych systemach opieki i poszukiwaniu godności.

Chcę tylko odejść spokojnie, mówiła Noelii.

Życie Noeli zakończyło się 26 marca 2026 roku, ale jej historia na długo pozostanie częścią debaty o eutanazji.