Mentionsy

Michael Beneman Sams urodził się 11 sierpnia 1941 roku w Keighley, przemysłowym miasteczku w hrabstwie West Yorkshire, niedaleko Bradford.

Sams potrafił znikać na długie godziny, nie tłumacząc co robił.

Z trzecią żoną Sams zamieszkał w Sato-Nontret, w niewielkiej społeczności, gdzie nikt nie wnika w sprawy sąsiadów.

Bo Michael Sams, mimo zwyczajności, nie był człowiekiem przypadkowym.

Michael Sams obserwował okolice dzielnicy Czerwonych Latarni od tygodni.

Sams przez chwilę coś majstrował przy jednym z regałów, a potem sięgnął po długi, ciężki klucz francuski.

Zaczęła się szarpać, ale Sams był silniejszy.

Skrzynia, do której Sams wepchnął Julie, nie była dziełem przypadku.

Sams przymocował do wnętrza skrzyni prymitywny czujnik ruchu, skonstruowany z przewodów i dzwonka elektrycznego.

Julie początkowo odmówiła, ale Sams zagroził, że jeśli nie napisze listu, zrobi jej krzywdę.

Sams przykuł ją do belki pod sufitem.

Tymczasem Sams z ukrycia kontynuował grę.

Choć porwanie Julie Dart zakończyło się zgodnie z jego scenariuszem, dziewczyna została uwięziona, zmuszona do napisania listów i ostatecznie zamordowana, to jednak Sams nie osiągnął głównego celu.

Sams powalił ją na podłogę, skrępował ręce i nogi, zakneblował i zawiązał oczy.

Zanim opuścili dom, Sams przeszukał jej torebkę, zabrał dokumenty, kluczyki i osobiste notatki.

Sams, ucząc się na błędach z poprzedniego porwania, tym razem działał bardziej metodycznie.

Policja próbowała go namierzyć, ale Sams był sprytny.

Sams zaczął z nią rozmawiać.

Przez większość czasu miała zawiązane oczy, nawet gdy Sams wyjmował ją na posiłki, co skutecznie uniemożliwiało jej rozeznanie się, gdzie dokładnie się znajduje.

Wkrótce okazało się, że Sams podczas kontaktów telefonicznych z pracodawcą Stefani używał zniekształconego głosu.

Kobieta, która oglądała program w swoim salonie, była żona Michaela Samsa, niemal natychmiast rozpoznała charakterystyczną intonację.

Michael Sams znajdował się już na uboczu życia społecznego.

Zatrzymanie Samsa odbyło się bez oporu.

W czasie przeszukań domu odnaleziono też zapiski, które wyraźnie sugerowały, że Sams planował kolejne porwania.

W czasie przeszukań odnaleziono też zapiski, które wyraźnie sugerowały, że Sams planował kolejne porwania.

Dzięki zeznaniom Stefanii oraz odnalezionym dowodom śledczy postanowili postawić Samsowi zarzuty w obu sprawach.

Proces Michaela Samsa rozpoczął się w lipcu 1993 roku w Nottingham Crown Court

Sams odpowiadał za dwa główne zarzuty.

Kluczowe było też dopasowanie charakteru pisma Samsa do listów wysłanych podczas obu porwań.

Grafologiczne analizy potwierdziły bezsprzecznie, że to Sams pisał notatki zarówno do chłopaka Julie, jak i do pracodawcy Stephanie.

Ostatecznie 8 lipca 1993 roku ława przysięgłych uznała Michaela Samsa winnym wszystkich zarzucanych mu czynów.

Choć Sams nie przyznał się do zabójstwa Julie Dart, dowody pośrednie jak identyczna metodologia działania, narzędzia używane w obu porwaniach, porównanie notatek i zapisków znalezionych w warsztacie oraz analiza jego głosu i charakteru pisma

Wszystko to ułożyło się w spójny obraz działań jednego sprawcy, co przekonało ławę przysięgłych do uznania Samsa winnym także w sprawie Julie Dart.

Zaledwie trzy dni po ogłoszeniu wyroku, Sams, przebywając już w zakładzie karnym, poprosił o spotkanie z głównym śledczym, Bobem Taylorem.

W małej więziennej salce, gdzie spotkali się bez obecności prawników, Sams niespodziewanie przyznał się do morderstwa Julie Dart.

Sams powiedział.

Dopiero trzy dekady później wykorzystano je w dokumencie telewizyjnym Discovery, przedstawiając jak daleko sięgała manipulacja i chłodna kalkulacja Samsa.

Po ogłoszeniu wyroku wydawało się, że historia Michaela Samsa dobiegła końca.

Jednak to, co wydarzyło się później, pokazało, że Sams nie porzucił swojej potrzeby kontroli, przemocy i manipulacji, nawet będąc za kratami.

W październiku 1995 roku podczas spotkania z kuratorką w więzieniu, Sams niespodziewanie zaatakował kobietę ostrym metalowym narzędziem, które najprawdopodobniej skonstruował samodzielnie.

Sams został natychmiast oskarżony o usiłowanie zabójstwa i w 1997 roku skazany na dodatkowe 8 lat pozbawienia wolności.

W listach publikowanych w więziennej prasie, Sams szydził z warunków życia brytyjskich emerytów, twierdząc, że więzienie to lepsze miejsce na starość niż dom opieki.

Do dziś Sams pozostaje jednym z najstarszych i najdłużej osadzonych więźniów w Wielkiej Brytanii.

Po zakończeniu procesu i oficjalnym potwierdzeniu winy Samsa, media skoncentrowały się nie tylko na samej postaci sprawcy, ale również na jego ofiarach, przede wszystkim na Stephanie Slater.

Zaraz po ucieczce z rąk Samsa, Stefani została objęta opieką lekarską i psychologiczną.

Nie tylko jako ofiara Michaela Samsa, ale jako kobieta, która potrafiła przekuć swoje cierpienie w coś, co miało sens.

W kolejnych latach historia Michaela Samsa nadal elektryzowała brytyjską opinię publiczną.

Czy Sams działał całkowicie sam?

W 2022 roku platforma Discovery wyemitowała dokument Michael Sams' Kidnapper Killer, w którym po raz pierwszy publicznie zaprezentowano jego nagranie z więzienia, dokonane potajemnie trzy dni po wyroku.

Ta chwila pełna opóźnionego pseudo-wyrzutu sumienia dla wielu była kolejnym dowodem, że Sams chciał mieć kontrolę nad narracją.

W innym kontrowersyjnym wątku kryminolog i autor książek, Christopher Berry Dee, sugerował, że Sams może mieć związek z zaginięciem Suzy Lamgluck, agentki nieruchomości, która zniknęła bez śladu w 1986 roku.

Sams oczywiście zaprzeczył, a policja nie znalazła dowodów, że teoria może być prawdziwa.

W sprawie Michaela Samsa najbardziej przerażające jest to, jak bardzo przypominał każdego z nas.

Historia Michaela Samsa to nie tylko opowieść o morderstwie i porwaniach.