Mentionsy

Peter Norris Dupas.

Dupas trafił do szpitala psychiatrycznego La Rundelle.

W 1973 roku śledczy Ian Armstrong przesłuchuje Dupasa na komisariacie w Nunawading.

W 1974 roku Dupas został skazany za jeden z najokrotniejszych gwałtów, jakie kiedykolwiek trafiły przed oblicze sądów w Wiktorii.

W 1979 roku Dupas wychodzi na wolność.

Ale Dupas nie zapomniał niczego.

To był Peter Dupas.

Dupas mieszkał wtedy przy Coin Street w Pasco Valley, zaledwie 2 km od cmentarza.

22 kwietnia 1999 roku, zaledwie 3 dni po morderstwie, Peter Dupas zostaje zatrzymany przez policję w hotelu Excelsiors w Thomastown.

Ale śledczy szybko odkrywają, że Dupas nie posiadał żadnej tokarki.

Przeszukanie domu Dupasa ujawnia jeszcze więcej niepokojących elementów.

Po trzech godzinach narady 22 sierpnia 2000 roku Peter Dupas zostaje skazany na dożywotnie pozbawienie wolności bez możliwości zwolnienia warunkowego.

To był pierwszy raz, kiedy opinia publiczna poznała pełną skalę bestialstwa Petera Dupasa.

Peter Dupas nie okazuje emocji, wychodząc z sali rzuca.

Na początku nikt nie wiązał tej śmierci z Peterem Dupasem.

Ale jeden człowiek, który znał Dupasa od wewnątrz, miał przerwać milczenie.

Fraser długo przyglądał się Dupasowi.

Dupas snu refleksje o śmierci, o kobiecych dłoniach, o bólu i o karze.

Fejzer twierdzi, że Dupas podczas wspólnej pracy w więziennym ogrodzie wyjął z krzaków prowizoryczny nóż, pogładził go z niemal intymnym zachwytem i powiedział, Mersina, Mersina.

Pewnego dnia, gdy do więziennego ogrodu podszedł inny osadzony i zaczął wyzywać Dupasa, krzycząc, zabiłeś ją, zabiłeś Mersinę.

Po tym, jak mężczyzna się oddalił, Dupas miał spojrzeć na Frejzera i wyszeptać z niepokojem.

Zeznania Fraisera wspierane obserwacjami świadków cmentarza i wcześniejszą historią Dupasa pozwoliły na zbudowanie nowego aktu oskarżenia.

Tym razem, już bez cienia wątpliwości, śledczy zamierzali postawić Petera Dupasa przed sądem za morderstwo Mersiny Helvedges.

Wniosek o postawienie Dupasa przed sądem trafia do Sądu Najwyższego Wiktorii z pominięciem tradycyjnego przesłuchania wstępnego.

Na sali pojawiają się świadkowie, aż dziewięciu, którzy widzieli Dupasa na cmentarzu Fakner w dniu morderstwa.

Opowiada o wspólnych chwilach z Dupasem podczas więziennej pracy ogrodniczej, o dziwnej fascynacji nożami, o wypowiedzianym w uniesieniu imieniu ofiary.

Wskazuje na schemat działań Dupasa.

Po ponad trzech tygodniach procesu i intensywnych przesłuchań, jury uznaje Petera Dupasa za winnego morderstwa Mersiny Helvedges.

Tak było również w przypadku Petera Dupasa.

We wrześniu 2007 roku, zaledwie kilka tygodni po ogłoszeniu wyroku, adwokaci Dupasa składają apelację.

Obrońcy Dupasa próbują zablokować ponowną rozprawę, powołując się na toksyczne zainteresowanie mediów i nieodwracalną stronniczość opinii publicznej.

Opowiada o wykrzywionym spojrzeniu Dupasa, o imieniu Mersina, które wypowiadał z mieszaniną rozkoszy i pogardy,

Peter Dupas, seryjny morderca, drapieżnik, którego litość nigdy nie dotyczyła jego ofiar, po raz trzeci zostaje skazany na życie w cieniu więziennych murów.

W chwili, gdy Peter Dupas po raz trzeci usłyszał wyrok dożywotniego więzienia, wielu mogło uznać sprawę za zamkniętą.

Miejsce zbrodni znajdowało się zaledwie kilka kilometrów od miejsca, gdzie miesiąc później Peter Dupas dokonał gwałtu na innej kobiecie, za co został skazany.

Policja ustaliła, że w dniu śmierci Helen Dupas przebywał na tzw.

Sprawcy nigdy nie odnaleziono, ale ponownie metoda zabójstwa, miejsce i profil ofiary idealnie wpisywał się w modus operandi Dupasa.

Ale nazwisko Dupas pojawia się we wszystkich tajnych raportach jako podejrzany numer jeden.

Z numeru powiązanego z Dupasem.

W 2018 roku, po dwóch dekadach milczenia, Peter Dupas został oficjalnie oskarżony o morderstwo Kathleen.

Gdzie pojawiał się Peter Dupas, śmierć często zostawiała po sobie podpis.

Peter Dupas nie zniknął, nie zginął tragicznie w pogoni za wolnością.

Od 2007 roku Dupas przebywa w jednym z najcięższych zakładów karnych w stanie Victoria.

Z relacji byłych strażników i funkcjonariuszy więziennych wynika, że Dupas nigdy nie wykazał skruchy.

Ale choć Peter Dupas został unieszkodliwiony fizycznie, jego przypadek miał długofalowe skutki społeczne i prawne.

Rodziny ofiar Petera Dupasa, w szczególności George Halvangis, ojciec Mersiny, stali się aktywnymi działaczami na rzecz praw ofiar.

Peter Dupas ma dziś ponad 70 lat.

Peter Dupas trafił za kraty na zawsze, ale ofiary, które po sobie zostawił, nadal żyją.

Wiele zbrodni Petera Dupasa pozostaje bez rozstrzygnięcia.