Mentionsy

Erin Michelle Caffey przyszła na świat na początku lat 90. w Teksasie jako najstarsze dziecko Terry'ego i Penny Caffey.

Terry Caffey pracował jako sanitariusz i kasnodzieja, a także pełnił funkcję młodzieżowego pastora w lokalnym kościele.

Terry i trzynastoletni Matthew, zwany pieszczotliwie Buba, grali na harmonijkach, a Erin wznosiła swój głos w pieśniach uwielbienia.

Mimo zainteresowania jakie wzbudzała, Erin sprawiała wrażenie skromnej i dobrze ułożonej, gdyż była wychowywana pod surowym, lecz kochającym okiem rodziców, którzy starali się chronić ją i jej młodszych braci przed zagrożeniami świata zewnętrznego.

Konserwatywni Terry i Penny uznali to zdarzenie za znak, że środowisko szkolne zagraża niewinności ich córki.

Miała w sobie pewną kokieterię.

Lubiła komplementy, cieszyło ją zainteresowanie ze strony chłopaków, choć oficjalnie pozostawała pod czujnym nadzorem rodziców.

Wkrótce potem Erin podjęła swoją pierwszą pracę i zatrudniła się w charakterze kelnerki na wrotkach, w lokalnej restauracji typu Drive-In, sieci Sonic.

Pod koniec lata w 2007 roku na jednym z pikników organizowanych przez kościół doszło do incydentu, który wstrząsnął Terrym i Penny.

Niestety dla niej tego dnia za kościołem nakrył ich nowy duszpasterz młodzieży, a wieść szybko dotarła do jej rodziców, którzy byli zszokowani zachowaniem córki.

Publiczne potępienie zachowania Erin przez Terego i Penny było dla niej upokarzające, lecz w oczach ojca i matki ich grzeczna, pobożna córeczka splamiła dobre imię rodziny i kościoła.

Terry bez ogródek oznajmił córce, że nie życzy sobie, by kiedykolwiek znów spotykała się z tym chłopakiem.

Gdy jesienią 2007 roku jej bracia, Matthew i Tyler, zaczęli nalegać na powrót do szkoły publicznej, gdyż tęsknili za rówieśnikami i normalnymi zajęciami, Penny i Terry zgodzili się posłać ich tam z powrotem.

Pod względem charakteru Charlie nie należał do ułożonych chłopców.

Chłopak okazywał jej zainteresowanie, jakiego wcześniej nie znała.

Terry i Penny starali się zachować czujność i punkt dziewiąta wieczorem uprzejmie acz stanowczo wypraszali chłopaka do domu, przypominając, że córka ma swój godzinny limit wieczornych rozmów telefonicznych.

Pod naciskiem Erin Terry zaczął nawet zezwalać, by od czasu do czasu Charlie zabrał ją na krótką kolację na mieście, pod warunkiem, że odwiezie ją do domu przed 21.30.

Dla Penny i Terry'ego był to alarmujący sygnał, że sytuacja wymyka się spod kontroli.

Jeszcze tego samego dnia, gdy tylko nadarzyła się okazja, Terry odciągnął Charlie'ego na stronę i stanowczo oznajmił mu, że wręczanie nastolatce takiej biżuterii jest absolutnie nie na miejscu.

Chłopak wzruszył tylko ramionami, co jeszcze bardziej rozłościło Terry'ego.

Terry wprost mówił żonie, nie lubię tego chłopaka.

Penny i Terry mieli nadzieję, że konsekwencja i czas ostudzą zapał nastolatki, a może także pozwolą jej spojrzeć trzeźwo na sytuację.

Uczucie do Charlie'ego przybrało obsesyjny charakter.

W głębi duszy wolałby taką drogę niż mord, lecz Erin odrzucała te alternatywy.

Tej nocy Terry i Penny mieli być w domu, a młodsze rodzeństwo Erin, Matthew i Tyler spać u siebie.