Mentionsy

Publiczne źródła nie pozwalają zbudować uczciwej narracji o dzieciństwie, w którym wszystko musiałoby prowadzić do przyszłej katastrofy.

Zachodnia część Florydy na odcinku między Pasco a Hernando jest przecięta przez US-19, drogę, która nie jest ani oceanicznym bulwarem, ani pustą szosą przez bagna, lecz przede wszystkim praktycznym, ruchliwym ciągiem komunikacyjnym.

Materiały drogowe opisują US-19 w tym rejonie jako oś północ-południe, spinającą obszary handlowe, usługowe i mieszkalne, a samo skrzyżowanie z County Line Road jako punkt przecięcia z drogą wschód-zachód, biegnącą dokładnie po granicy dwóch hrabstw.

Późniejszy opis wskazywał, że US-19 w południowej części zachodniego Hernando pozostaje sześciopasmową arterią z okresowymi drogami serwisowymi i gęstą zabudową handlową, a County Road 578, czyli County Line Road, ciągnie się przez niemal 11 mil wzdłuż granicy Pasco-Hernando ku drodze 41.

Samo zatrzymanie Miles nastąpiło przy US Highway 19 i Embazji Boulevard w Port Ritchie w strefie typowo komercyjnej.

Gdy ruszyła, Grady została przeciągnięta przez pasy drogowe i w końcu spadła na jezdnię.

Tom Raminger wspominał, że zobaczył w lusterku pickup pędzący bardzo szybko, a zaraz potem radiowozy.

Czerwony Dodge Ram z 2002 roku, mknący na północ US-19.

Prokuratura nie musiała udowadniać motywu osobistego, bo go nie było.

Pościg obserwowali bowiem funkcjonariusze, widzieli go również inni kierowcy.

Techniczne ustalenia śledczego z Florida Highway Patrol o położeniu punktu kolizji, śladzie hamowania, poboczu, znaku i drzewie.

Zastępowało go drugie pytanie, jak dopuszczono do tego, że Brittany prowadziła samochód.

Trudność śledztwa nie polegała na ustaleniu biegu wydarzeń od punktu zderzenia naprzód, lecz od punktu zatrzymania wstecz, a więc dlaczego zatrzymana i skuta kobieta zdołała odzyskać samochód.

Śledczy z wewnętrznego postępowania biura szeryfa uznali, że Ashley Grady naruszyła zasady transportu zatrzymanych, pozostawiając częściowo otwarte okno w radiowozie.

Za to naruszenie otrzymała pięciodniowe zawieszenie bez pensji.

Mówiąc inaczej, jej słowa mogły uszczegółowić obraz, ale nie musiały go tworzyć od zera.

Oficjalny komunikat z 4 marca 2013 roku przypominał, że Miles była już w listopadzie 2012 roku uznana w pasko za winną napaści na funkcjonariusza organów ścigania, ucieczką przed prowadzeniem pojazdu pod wpływem alkoholu, a proces w Hernando miał dopiero rozstrzygnąć o zabójstwie pierwszego stopnia.

Innymi słowy, zanim ława przysięgłych Brooksville usiadła do najcięższej części tej sprawy, część winy Miles była już prawomocnie nazwana.

W marcu 2012 roku Bay News 9 informowało, że Miles przyznała się do winy w przypadku usiłowania zabójstwa, ucieczki przed organami ścigania, posiadania metamfetaminy i jazdy pod wpływem alkoholu.

Miles liczyła, że dzięki jej przyznaniu się sędzia Michaels Andrews zastosuje większą łagodność, lecz po uświadomieniu sobie jak bardzo jest związany z ustawą przy zarzucie usiłowania zabójstwa, zdecydowała się wrócić na drogę procesu.

Ostatecznie proces w Pasco ruszył jesienią 2012 roku.

Miles była skuta, wróciła do samochodu i ruszyła, a więc świadomie stworzyła śmiertelne zagrożenie.

Ostatecznie ława przysięgłych nie przyjęła konstrukcji usiłowania zabójstwa.

Uznano ją za winną mniejszego czynu, a mianowicie napaści na funkcjonariusza organów ścigania oraz innych zarzutów związanych z ucieczką i jazdą pod wpływem.

Po pierwsze, bezprawne pozbawienie życia popełnione przez osobę zaangażowaną w popełnienie lub usiłowanie popełnienia numerowanych przestępstw.