Mentionsy

Jose Mario Bergoglio przyszedł na świat 17 grudnia 1936 roku w Buenos Aires.

Młody Bergoglio uczęszczał do technikum chemicznego, gdzie zdobył tytuł technika chemika.

21 września w święto Mateusza 16-letni Jorge Bergoglio poszedł do kościoła na spowiedź.

W wieku 21 lat Bergoglio wstąpił więc do seminarium duchownego Villa Devoto w Buenos Aires.

Jorge Bergoglio oficjalnie rozpoczął nowicjat jezuicki.

Młody ksiądz Bergoglio pragnął wcielać w życie ideały odnowy, być blisko ludzi, głosić Ewangelię zrozumiałym językiem i świadczyć o Bożym miłosierdziu.

José Mario Bergoglio już 31 lipca 1973 roku, zaledwie 4 lata po święceniach, został mianowany prowincjałem jezuitów w Argentynie.

Prowincjał Bergoglio, młody, odpowiedzialny za jezuitów, musiał balansować między wiernością Ewangelii, a troską o bezpieczeństwo swoich podwładnych.

Gdy zostali aresztowani przez reżim i przez 5 miesięcy torturowani, rozeszły się pogłoski, że Bergoglio ich nie ochronił.

Na przykład po zabójstwie biskupa Angeliego w 1976 roku Bergoglio dawał schronienie księżom zagrożonym przez reżim w budynkach jezuickich w Buenos Aires.

Byli biskupi, którzy współpracowali z dyktaturą, ale nie Bergoglio.

Bergoglio nie zabrał głosu.

W samym zakonie narastały podziały, młodzi jezuici radykalizowali się pod wpływem teologii wyzwolenia, podczas gdy Bergoglio reprezentował bardziej tradycyjny nurt duchowości, skoncentrowany na modlitwie, a mniej na rewolucyjnych zapędach społecznych.

W rezultacie, po zakończeniu kadencji prowincjała, ojciec Bergoglio został niejako odsunięty.

Jak pisał biograf Austin Ivra, młody Bergoglio musiał przejść przez swojego rodzaju ciemną noc, by stać się bardziej miłosiernym i wrażliwym duszpasterzem.

Po tym okresie, w latach 80., Bergoglio powrócił do aktywnej służby i podjął funkcję rektora jezuickiego kolegium w San Miguel, kształcąc przyszłych księży i zakonników.

Bergoglio został poproszony o wygłoszenie rekolekcji dla biskupów.

Jego nauki zrobiły duże wrażenie na kardynale Antonio Quaracino, arcybiskupie Buenos Aires, który dostrzegł wtedy w ojcu Bergoglio idealnego kandydata na biskupa pomocniczego.

Bergoglio został wtedy arcybiskupem metropolitą Buenos Aires i prymasem Argentyny.

Jako arcybiskup stolicy Bergoglio odznaczał się niezwykłą skromnością i bliskością z ludźmi, co kontrastowało z wizerunkiem wielu wysoko postawionych hierarchów.

Arcybiskup Bergoglio zasłynął też z odważnych gestów.

Kiedy 21 lutego 2001 roku Jan Paweł II mianował go kardynałem, Bergoglio poprosił Argentyńczyków, by nie przylatywali na konsystoż do Rzymu, a pieniądze przeznaczone na podróż oddali ubogim.

Gdy w 2010 roku rząd Argentyny forsował ustawę legalizującą małżeństwa osób tej samej płci, kardynał Bergoglio wyraził zdecydowany sprzeciw, pisząc list pasterski, w którym nazwał ten projekt próbą zniszczenia Bożego Planu.

W latach 2005-2011 kardynał Bergoglio przewodniczył konferencji episkopatu Argentyny, choć wcześniej od takiej funkcji uciekał.

Gdy papieżem został Josef Ratzinger, kardynał Bergoglio lojalnie go wspierał.