Mentionsy

Albo rusz rannych z usz, taką sieć chciałbym mieć, by w nią wpaść i nie wypaść łatwo.

Temu ciał wystarczy trzydzieści sześć i sześć, mojej duszy potrzeba znacznie więcej.

I nasz cud gospodarczy zapewnia mi to lecz Moja dusza codziennie rośnie Ogrzej mnie wierszyku pełen cudowności Wspólniku mojej bezsenności Ogrzej, ogrzej mnie!

Tak życie rozpal, ogrzej duszę mą poskona.

Słuchaj się w duszy mojej prośby natarczywe.

Kombinują, badają, czy pies to czy to biec, a mej duszy radości ciągle brak.

Nie opuszczaj mnie.

Zapomnijmy je, nie opuszczaj mnie, nie opuszczaj mnie.

Z chmury spłynie do Twych rąk Światła złoty krąg I tu będę ja W świecie ziemskich spraw Miłowaniem me Będzie pierwszym spraw Królem stanę się A królą Ty Nie opuszczaj mnie

Nie opuszczaj mnie.

Nie opuszczaj mnie.

Nie opuszczaj mnie.

Nie opuszczaj mnie

Nie opuszczaj mnie Już nie będzie łys Już nie będzie słów Dobrze jest jak jest Tylko taki kąt Mały kąt mi wskaż Gdzie twój słychać śmiech Widać twoją twarz Chcę jak do słońca krąg wzejdzie Być co dnia

Nie opuszczaj mnie.

Nie opuszczaj mnie.

Bo powiadają parę gram waży ta dusza,

Bo powiadają to zaledwie parę gram Ale te parę gram człowiekiem tak poruszam Że rzec by można oto gram dla paru gram Dla duszy gram

W cienistych słowasadach jej się suwiadam Dla mojej duszy gram Trójdźwiękiem myśli, uczuć, tęsknień Dla niej gram I niosę ją ku snom Żaden to ciężar gdy

A lepiej u niebieskich bram Stać prawie sam, niż całkiem sam Bo powiadają parę gram waży ta dusza

Gdyby nie ona, czym byś tysiąc człeków wzruszał?

Dla duszy gram.

Dla mojej duszy gram Trójdźwiękiem myśli uczuć tęsknień Dla niej gram I niosę ją ku snom Żaden to ciężar, gdy przybywa dni

Drzewo moje dziecinne, coś w swym liście świętym, Żegnało mnie kiedyś, gdy ruszałam w ciemno.