Mentionsy

W Ewangelii Jana w pierwszym rozdziale mamy takie zdanie, że Boga nikt nigdy nie widział, lecz jednorodzony Bóg, który jest na łonie Ojca, objawił Go.

I myślę, że to jest takie przykazanie od Pana Boga, który wie, czego my potrzebujemy i nam zaleca to.

Jeszcze można było tutaj dodać to, że w Starym Testamencie nieprzestrzeganie sabbatu było bardzo surowo zagarane, więc ta troska Boga o nasz odpoczynek, który też sam w sobie ma metaforyczne znaczenie, które później w epoce Nowego Przymierza jest wyjaśnione jako

Będziesz miłował Boga z całego serca, z całej siły itd.

Po pierwsze współczesny człowiek mówi jakiego Boga?

Boga nie ma.

To znaczy, no nie w tym sensie powiemy jako protestanci, że ja przez to zasługuję na to wieczne szczęście, ale właśnie jako, że już doświadczyłem tej Bożej miłości, Boga, który dla mnie się wyrzekł wszystkiego na krzyżu,

Myślę, że jeżeli odkrywam to, jak bardzo cenny jestem w oczach Boga, to to jest fundament, pewny fundament, na którym mogę zbudować.

Żeby zdobywać bogactwa, zdobywać przyjaciół, osiągać jakieś super cele, które miałyby dla nas być takim dowodem tego, że jesteśmy wartościowi, godni, cenni, cokolwiek jeszcze.

To jest to pierwsze przykazanie, ale odrzucamy Panu Boga z naszego życia, to zostaje ten bliźni i ja, ale jeszcze potem odwracamy to w taki sposób, że ja jestem na pierwszym miejscu, a dopiero później bliźni.

Zamiast tego pierwszego przykazania kochaj Boga z całego serca, myśli, siły, duszy i tak dalej, to teraz jest kochaj samego siebie z całej siły, myśli, duszy i nagle stajemy się bałwochwalcami.

I to jest to sedno pychy, ale też jednocześnie w tym widzimy, to się wszystko łączy, brak zaufania do Boga jako tego, który obiecuje, że On nie zadba.

Bardzo przekręcony obraz Boga mamy w naszych głowach.

Jeżeli oczywiście mamy ten obraz, wierzący ludzie mają, niewierzący nie, więc tutaj nie bardzo jest o czym mówić, ale nawet ten fakt, że stwierdzają, że Bóg nie istnieje, też coś nam mówi o tym, jaki mamy stosunek do Boga.

Natomiast chodzi mi o to, że jeżeli my mamy obraz Boga jako tego, który nam ciągle czegoś zabrania, pogrywa nami dla swoich własnych celów, to później my zaczynamy zachowywać się tak jak dzieci, które myślą, ja wiem, że dla mnie najważniejsze są słodycze.

Więc myślę sobie, że w zależności od tego, jaki obraz Boga mamy w głowie, to albo Mu ufamy, albo nie ufamy.

I mam wrażenie, że nasz stosunek do Boga czasem jest taki, jakbyśmy powiedzieli, ale ty na pewno wszystko mi dałeś już?