Mentionsy

Montgomery widział w nim szansę, żeby przejąć kontrolę nad strategią aliantów.

Ogólnie ja nie znałem za bardzo postaci Montgomery'ego wcześniej.

Ja też, tak jak ty, pierwszy raz chyba o Montgomerym się w szkole podstawowej nauczyłem.

W przypadku Montgomery'ego stracił dowództwo parę tygodni wcześniej na rzecz Eisenhowera.

Teraz ja tutaj wygram wojnę, w dwa, trzy dni cyk cyk, pozamiatane i Patton tak naprawdę już się liczy, który był bardzo dużym rywalem Montgomery'ego, jeśli chodzi o rywalizację między dwojga.

Nie, teraz po prostu ważne jest, żeby Montgomery był bohaterem, mógł wrócić tak jakby z tarczą wroga do Londynu i jeszcze najlepiej, żeby dostał własny łuk triumfalny.

Montgomery wiedział i podejmował równie głupie decyzje.

Że gdyby tak jakby role były odwrócone, to byśmy mówili o Montgomery'ym, co za po prostu chory psychicznie człowiek, a mówimy takie rzeczy o Hitlerze.

Montgomery chciał mieć większego, chciał być lepszy od Pattona, też masa osób zginęła.

Dlatego też na przykład Montgomery oczywiście nie był naćmany, jak podejmował decyzję, ale wydaje mi się, że był na niesamowitym haju endorfin.

Że było napisane Montgomery wygrał wojnę.

To to, że to nie... Ale najgorsze jest to, że tak jakby dla niego najważniejsze było, że Montgomery... Tylko, że było napisane Montgomery.

I jeśli dobrze pamiętam, to i tak jakby Montgomery oficjalnie stwierdził, że on błędy nie popełnił.

Takie jak Montgomery na przykład.

Ja przyznam szczerze, jest mi ciężko zrozumieć na przykład Hitlera i Montgomery'ego.

To są ekstremalne lekcje, nie za bardzo możemy jakby coś z nich we własnym życiu aplikować, no bo nie staniemy przed takimi decyzjami jak Hitler czy Montgomery na przykład.