Mentionsy

Odwołamy się też do starszych, dobrych filmów takich jak Kabaret na przykład, który jest przeciwwagą zupełną, dlatego kontrast bardzo duży jest między tymi dwoma filmami.

No i tutaj nie chcę teraz już mówić o tym, jaki jest film Kabaret, bo film Kabaret, który jest absolutnie genialnym dziełem, też odrobinę dotyka tej tematyki hedonizmu, przyjemności, cynizmu związanego z tym, nic nie jest poważne, kochajmy się i tak dalej, ale o tym za chwilę.

Kabaret to jest musical z lat 60 chyba i 12 gniewnych ludzi to jest czarno biały film.

Kabaret.

Mamy bohaterkę z kabaretu, która gra w kabarecie.

Ten kabaret ma taką funkcję powiedzmy dekadentyzmu, czyli wszystko jest parodią, wszystko jest śmieszne, nic nie jest wartościowe.

Życie to gra, to jest kabaret, pieniądze rządzą światem itd.

I ten film ma piękną klamrę kompozycyjną, kiedy mistrz ceremonii otwiera film, mówiąc to jest kabaret, tu jest wspaniale, tu wszystko jest piękne, orkiestra jest piękna, wszystko jest wspaniałe, chodź, posłuchaj, zabaw się.

No właśnie i to jest, naprawdę ten film jest przecudowny, bo on łączy jakby to wszystko, to znaczy ten upadek społeczny, ten zachwyt kabaretem, czyli hedonizmem, nihilizmem, wszystko jest względne, wszystko jest śmieszne, ze wszystkiego można robić kabaret właśnie, no bo do tego to wszystko się odnosi.

No i te elementy są przeplatane z kabaretem i to też jest aż mrożące krew w żyłach i gęsiej skórki, aż dostałem o tym myśl, że mamy mistrza ceremonii w tym kabarecie i on jakby nadaje ton temu wszystkiemu, jest takim kimś, kto puszcza oko do widza.

Znajdź mi film tak dobry, współczesny jak Kabaret.

No i tutaj moim zdaniem to się trochę łączy z kabaretem właśnie.

Wszystko jest kabaretem.

Życie jest kabaretem.

Niewątpliwie uważam, że czymś znacznie bardziej wzniosłym są właśnie te stare filmy, o których mówimy, jak na przykład Kabaret.

Kabaret, o którym mówiłem.