Mentionsy

Szczególnie należących do Skarbu Państwa, którymi zarządzają nadleśnictwa, który nie byłby lasem społecznym.

Lasy Państwowe po prostu pozyskują drewno, które jest wyprodukowane na terenach leśnych, z drzew, które zostały posadzone przez naszych poprzedników, dziadków, pradziadków, bo często ten okres jest dość długi, a szczególnie w Małopolsce, która jest bardzo wyjątkowa pod tym względem, bo właściwie tylko dwa nadleśnictwa to są nadleśnictwa, których moglibyśmy mówić nadleśnictwa gospodarcze, które produkują sporo tego drewna, czyli nadleśnictwo... Jakie to?

Natomiast pozostałe to tak naprawdę nadleśnictwa, których ta produkcja drzewna jest podporządkowana zdrowotności lasu i odnowieniu kolejnemu pokoleniu lasów.

Musimy pamiętać o tym, że lasy są instytucją samofinansującą się, do której z budżetu państwa nie są dokładane pieniądze, tylko nadleśnictwa powinny samo się finansować.

Czyli tak zostały skonstruowane lasy państwowe, że drewno, które jest pozyskiwane na terenie danego nadleśnictwa, powinno zaspokajać potrzeby

A te, im bardziej rozszerzymy i te nadleśnictwa, które znajdują się daleko od Krakowa, zaczniemy w to włączać, istniało dla nas ryzyko, że to będzie zbyt odważne jak na sam początek, bo pamiętajmy, że mówimy o piotarzu.

W tej debacie lasów społecznych, z którą część aktywistów się nie zgadzała, a tą propozycją aktywistów obejmującą rzeczywiście prawie, że całe cztery nadleśnictwa, gdzieś po środku się znaleźliśmy i teraz oczywiście będziemy pracować nad szczegółami, w jaki sposób tam gospodarować, bo tu pojawia się kolejny problem, który jest niezwykle trudny do takiego jednoznacznego zdefiniowania.

Czy my będziemy prowadzić dalej gospodarkę łowiecką na terenie Nadleśnictwa Niepołomice?

Ta ich dzisiejsza dyskusja leśników, praktyków, razem z leśnikami, naukowcami, branżą drzewną, dla mnie jako osoby, która odpowiada za to, jak funkcjonuje leśnictwo w tych Nadleśnictwach Regionalnej Dyrekcji, jest o tyle ważna, że może oni znajdą próbę odpowiedzi, szczególnie tym leśniczym, bo to są ci, którzy tak naprawdę w naszym imieniu opiekują się lasami na co dzień.

Ale robią to z pieniędzy, które wypracują samodzielnie nadleśnictwa.

To jest trochę taki paradoks, który tutaj nam się pojawia, przypadek nadleśnictwa Niepołomice, które miałoby być lasem społecznym, w rozumieniu aktywistów, najlepiej bez prowadzenia gospodarki leśnej, ale z drugiej strony to jest nadleśnictwo, które najwięcej wydaje na infrastrukturę, bo tam najbardziej ludzie tego potrzebują, bo najwięcej ludzi z tego korzysta.

Bo właściwie chyba już niedługo będziemy mogli wzdłuż całej Wisły przejechać w bezpieczny sposób na rowerze, poza wzgórzem Grodzisko, które należy do Nadleśnictwa, które zarządza, które należy do nas, ale zarządza im Nadleśnictwo Niepołomice.