Mentionsy

Afera zniknęła dokładnie w dniu, w którym Krysia pierwszy raz powiedziała na głos, że chyba się zakochała.

I gdyby ktoś zapytał, czy to był przypadek, Krysia odpowiedziałaby później tylko jedno.

Krysia też podniosła głowę.

A Krysia nie mogła przestać.

I wtedy Krysia zrobiła coś bardzo głupiego.

Krysia próbowała udawać, że ją to nie obchodzi.

Krysia tylko wzruszyła ramionami.

Ale prawda była taka, że Krysia nie czuła się normalnie.

Zaśmiała się Krysia.

Krysia usiadła na podłodze obok niej, zawinała rękawe bluzy i chwilę milczała.

Krysia przygryzła wargę.

Dodała szybko Krysia.

Uśmiechnęła się Krysia.

– Krysia podniosła głowę.

Krysia wstała gwałtownie.

Krysia stała w drzwiach i patrzyła w pustą klatkę schodową.

Ona nie zjadła, tylko... testowała, powiedziała Krysia.

— No, trochę — uśmiechnęła się słabo Krysia.

Krysia nie była sobą.

– Krysia?

Klasa się lekko zaśmiała, ale Krysia nawet tego nie zauważyła.

Krysia skinała głową.

Krysia spojrzała na niego zaskoczona.

Zatrzymaj się Krysia.

I wtedy Krysia pierwszy raz zobaczyła, że ten uśmiech jest jeszcze fajniejszy z bliska.

Franek tylko skinął głową i wstał, a Krysia patrzyła za nim przez chwilę i pomyślała coś, czego się nie spodziewała.

Po lekcjach Krysia wyszła ze szkoły szybciej niż zwykle, a potem zatrzymała się, bo nagle pomyślała, a co jeśli on nie przyjdzie?

Znowu — brawo, Krysia.

Krysia chwilę się zastanowiła.

Franek zaśmiał się cicho i to był pierwszy moment, kiedy Krysia pomyślała, lubię jak się śmieje.

– zawołała Krysia.

I powiedział to tak, że Krysia mu uwierzyła.

– wołała Krysia co chwilę.

Krysia spojrzała na niego zaskoczona.

Krysia spuściła wzrok.

Krysia aż się zaśmiała.

To trochę głupie, powiedziała Krysia.

Krysia podskoczyła.

Okej, Krysia westchnęła.

Musimy ją znaleźć, powiedziała ciszej Krysia.

Krysia zamarła.

Krysia podniosła głowę.

Krysia wyrwała rękę i pobiegła w stronę dźwięku.

Krysia aż się potknęła o własne buty.

Krysia aż krzyknęła z radości.

Krysia stanęła jak wryta.

Krysia patrzyła w szoku.

Krysia aż nie wierzyła.

Ja nie mam siły na zabawy, krzyknęła Krysia.

Tej samej, na której Krysia siedziała dzień wcześniej.

Krysia podeszła wolniej.

Krysia uklękła, objęła ją mocno.

Krysia spojrzała na niego.

Krysia zmrużyła oczy.

Krysia zaczęła się śmiać.

Krysia spojrzała na niego.

I wtedy Krysia sięgnęła po smycz.

Chodź tu agentko, uśmiechnęła się Krysia i przypięła smycz do obroży.

Pies zrobił jedno okrążenie, potem drugie, potem trzecie i zanim Krysia zdążyła zareagować, smycz owinęła się wokół jej nogi.

– Krysia wskazała na psa.

Krysia i Franek stali bardzo blisko.

Chyba tak, odpowiedziała cicho Krysia.

Okej, stop, zaśmiała się Krysia, bo za chwilę będziemy jak spaghetti.

Krysia uśmiechnęła się lekko.

Krysia parsknęła śmiechem.

Krysia spojrzała na aferę.

– Krysia uśmiechnęła się.

I jeśli ktoś kiedyś zapytałby, kto ich połączył, Krysia odpowiedziałaby bez wahania.