Mentionsy

Dorotka detektyw stała pod salą weselną i jadła paluszki z miski, na której wisiała kartka.

Dorotka przestała chrupać.

To zdanie padło już cztery razy, a Dorotka wiedziała jedno, jeśli ktoś mówi zaraz piąty raz, to znaczy, że wcale nie jest zaraz.

Dorotka nie usiadła.

– zapytała Dorotka głośno.

Dorotka podeszła do marynarki.

– Aha – powiedziała Dorotka.

Dorotka spojrzała na kartkę, potem na dorosłych.

Dorotka wzruszyła ramionami.

– Spokojnie – dodała Dorotka.

Dorotka uśmiechnęła się lekko.

Dorotka aż się zatrzymała.

Dorotka rozejrzała się powoli.

— Jeśli ktoś porwał pana młodego... — Dorotka zawiesiła głos.

— zapytała Dorotka.

Dorotka ruszyła między stołami.

dopytała Dorotka.

To też nie pasuje do porwania, stwierdziła Dorotka.

Dorotka zatrzymała się.

Dorotka kiwnęła głową.

Dorotka spojrzała w stronę wyjścia dla personelu, potem na parking, potem na niewielki domek przy sali.

I z tymi słowami Dorotka Detektyw ruszyła na zewnątrz, zostawiając za sobą salę pełną dorosłych, którzy właśnie zaczęli podejrzewać, że dziecko prowadzi śledztwo lepiej niż oni.

Dorotka Detektyw zatrzymała się tuż przy wyjściu i zmrużyła oczy.

Powinien, potwierdziła Dorotka.

Zapytała Dorotka.

Dorotka przykucnęła przy śladach.

Dorotka rozejrzała się.

Dorotka wstała.

Wtedy też wyglądałoby to tak samo, odpowiedziała Dorotka.

Dorotka spojrzała na salę weselną.

Dorotka poczuła, jak jej detektywistyczny nos znowu swędzi.

Dorotka nie odpowiedziała od razu, bo w jej głowie pojawiło się nowe pytanie, bardzo niewygodne.

Dorotka detektyw stała pod ścianą i słuchała.

Dorotka nie wytrzymała.

To są tylko domysły, ciągnęła Dorotka.

To było pytanie, na które Dorotka nie miała jeszcze odpowiedzi.

Dorotka podeszła bliżej.

— zapytała Dorotka.

Dorotka poczuła, że zbliżają się do końca, ale jeszcze nie tego właściwego.

Dorotka detektyw skinęła głową.

odezwała się Dorotka spokojnie.

Dorotka westchnęła cicho.

Dorotka spojrzała na niego uważnie.

Dorotka detektyw usiadła przy stole i sięgnęła po tort.

Dorotka uśmiechnęła się.

Tylko trochę za bardzo się bał, a to, jak wiedziała Dorotka, zdarza się nawet dorosłym, zwłaszcza w najważniejsze dni.