Mentionsy

Zuzia miała 11 lat i jeden niezwykły talent.

Zuzia pomagała mu od małego.

Zuzia?

Zuzia uwielbiała warsztat.

Zuzia przymknęła oczy i wyobraziła sobie, jak sama siedzi na takim motocyklu.

Zuziu, mam dla ciebie coś specjalnego, powiedział tajemniczo, ale otworzyć możesz dopiero w sobotę.

Zuzia przez następne dni myślała tylko o tej kopercie.

W sobotni poranek Zuzia wpadła do kuchni szybciej niż zapach naleśników.

Mama smażyła naleśniki, udając, że nie słucha, ale kątem oka zerkała na kopertę w rękach Zuzi.

Zuzia rozdarła kopertę jednym ruchem.

Zuzia aż zapiszczała z radości.

Cały dzień Zuzia przygotowywała się do wyjazdu.

Zuzia tylko kiwnęła głową.

Zuzia nie jadła śniadania.

Zuzia ściskała rękę taty.

Bo żużel to nie tylko sport, Zuziu.

Zuzia wpatrywała się w pusty jeszcze tor.

Zuzia czuła w brzuchu motyle, takie szybkie, że aż chciało jej się krzyczeć razem z kibicami.

Zuzia wstrzymuje oddech.

Zuzia nie mrugała ani razu.

Kiedy jeden z zawodników wyprzedził drugiego tuż przed metą, Zuzia aż poderwała się z krzesła.

Zuzia wiedziała jedno.

Zawodnicy machali kibicom, speaker dziękował drużynom, a Zuzia siedziała jak zahipnotyzowana wciąż patrząc na tor.

Zuzia spojrzała na niego zaskoczona.

– spojrzał na Zuzię.

Zuzia przeszła przez bramę i aż wstrzymała oddech.

Zuzia poczuła się tak, jakby weszła do innego świata.

Zuzia uśmiechnęła się szeroko.

Zuzia położyła dłonie na kierownicy i przez moment zapomniała o całym świecie.

Zuzia aż podskoczyła z radości.

Zuzia podziękowała i jeszcze raz spojrzała na motocykle.

Gdy wychodzili z parku maszyn, Zuzia obejrzała się jeszcze raz.

Od dnia zawodów Zuzia nie mówiła już o niczym innym.

Zuzia aż podskoczyła.

Zuzia zamarła.

– zapytała Zuzia, patrząc jej prosto w oczy.

– krzyknęła Zuzia i już biegła po kask.

Gdy zobaczyli Zuzię, jeden z nich parsknął śmiechem.

Zuzia poprawiła kask i odpowiedziała spokojnie.

Zuzia skinęła głową.

Motocykl przechylił się, a Zuzia wylądowała w trawie.

Zuzia zatrzymała się przy tacie.

Zuzia zrobiła jeszcze jedno okrążenie, a potem podjechała do taty.

Zuzia spojrzała na tor, błyszczący w słońcu jak przygoda, która dopiero się zaczyna.

Zuzia trenowała regularnie.

Pewnego dnia trener z toru podszedł do Zuzi i powiedział

Zuzia zamarła.

Zuzia zastanowiła się chwilę i powiedziała.

Numer 10 dla Zuzi!

Zuzia ustawiła się na starcie z trzema chłopakami.

Zuzia uśmiechnęła się pod kaskiem.

Zuzia ruszyła jak błyskawica.

Dawaj Zuziu, pokaż im.

Kiedy Zuzia wjechała na ostatnią prostą, wiedziała, że nie wygra.

Zuzia roześmiała się głośno.

Wieczorem, gdy słońce zachodziło, Zuzia siedziała z tatą w warsztacie.

Zuzia spojrzała na swój motocykl, który lśnił w pomarańczowym świetle zachodu.

A ty, Zuziu, wystartowałaś najlepiej jak można.

I w tej chwili Zuzia wiedziała, że nieważne czy zostanie mistrzynią, bo najważniejsze już się stało.