Mentionsy

Bajka o Zosi i Antku.

Tak właśnie poczuła się Zosia.

Zosia mieszkała we Wrocławiu, w dużym bloku z widokiem na tramwaje, które codziennie rano dzwoniły pod jej oknem.

Zosia nie rozumiała wszystkiego.

Zosia miała też starszego brata, Antka.

Ale wieczorami, gdy myślał, że Zosia już śpi, podchodził i przykrywał ją kołtrą.

Zosia trzymała te karteczki w specjalnym pudełku po herbacie.

Poniedziałki i środy Zosia była u mamy.

Zosia mówiła na nią, ławka ważnych spraw.

O nowych butach Zosi, o tym, że pani w szkole mówi za cicho i o tym, że Antek chyba już się zakochał, choć on oczywiście zaprzeczał bardzo głośno.

Ale był też śmiech i to dużo, bo Zosia była mistrzynią wymyślania głupich żartów.

Bo wtedy Zosia była po prostu Zosią, a nie tą Zosią w dwóch domach i z dwoma plecakami.

Bo tak, Zosia miała dwa plecaki.

Pewnego piątku, gdy siedzieli razem na ławce ważnych spraw, Zosia zamilkła na dłużej niż zwykle.

Zosia wzruszyła ramionami, ale po chwili wyszeptała.

Zosia spojrzała.

W sobotę rano Zosia obudziła się wyjątkowo wcześnie.

Ale Zosia uważała, że to wystarczy do przeżycia całego życia.

Antek zakrztusił się herbatą, a Zosia zaczęła się śmiać tak głośno, że tata musiał wyjść z kuchni, bo też nie mógł się powstrzymać.

Po południu Zosia i Antek wrócili do ławki ważnych spraw.

– zapytała Zosia jeszcze nie wiedząc, że ten dzień zmieni bardzo dużo.

Zosia otworzyła szeroko oczy.

Zosia zrobiła oburzoną minę, ale już po chwili uśmiechała się szeroko.

A w rogu Zosia dopisała tytuł.

Zosia spakowała różowy plecak u mamy i czekała w przedpokoju, aż tata po nią przyjedzie.