Mentionsy

Dlaczego nie wystarczy powiedzieć autyzm?

No bo nie ma dwóch takich samych osób i nie ma tu sztywnych wytycznych dotyczących tego, jakie objawy i w jaki sposób mają być widoczne.

Potrzebuje przewidywalności, ma powtarzalne zachowania, bardzo silne zainteresowania i nadwrażliwość na dźwięk, światło czy dotyk.

Może porozumiewać się tak jak większość z nas, albo dzięki znakom czy technologii.

Może to być też osoba, która ma ogromne trudności w funkcjonowaniu na wielu poziomach, że wymaga ciągłego wsparcia, ale jest też genialnym matematykiem.

Koleżanka, która potrafi godzinami opowiadać o K-popie, albo mama, która od lat ma ten sam rytm dnia i nie lubi niespodzianek.

No bo za informacją jestem w spektrum chodzi inny sposób doświadczania świata, a nie deficyty, brak empatii czy zaburzone funkcjonowanie.

I często autyzmu nie widać, bo wiele osób uczy się jak chować swoje objawy, płacą za to ogromnym zmęczeniem poznawczym.

Dlatego zniknął zespół Aspergera czy podział na lekki i ciężki autyzm.

I nie, nie powodują go szczepionki ani dieta.

Tacy się urodzimy, a wsparcie ma pomagać funkcjonować i rozwijać się po swojemu, a nie udawać normy.

W powszechnym wyobrażeniu to nadal głównie chłopak, który nie umie usiedzieć w miejscu.

Wtrąca się i ma słabe oceny, a potem zdziwienie, że ADHD może mieć też najcichsza dziewczynka w klasie, zamyślona,

Za to wpada w hiperfocus na nowo zajawkę i wtedy utrzymuje koncentrację bez przerwy przez kilka godzin i działa trochę poza kontrolą danej osoby.

Dodatkowo, aby zdiagnozować ADHD muszą występować objawy związane z impulsywnością albo nadpobudliwością.

Ale nadpobudliwość może ukrywać się w ciągłym wierceniu się, skubaniu, rysowaniu i gonitwie myśli, a impulsywność w wyrywaniu się do odpowiedzi i gadatliwości.

Dochodzi do tego ślepota czasowa, problemy z funkcjami wykonawczymi i wrażliwość na odrzucenie.

I to nie lenistwo ani brak motywacji, tylko wrodzona różnica w regulacji uwagi i pobudzenia.

I choć świat pełen bodźców i elektroniki przyczynia się do wzmacniania niepożądanych objawów, to ADHD jest w dużej mierze uwarunkowane genetycznie i z tego się nie wyrasta.

Po prostu z wiekiem zmieniają się objawy i ich intensywność.

Podstałe zaburzenia z tego bloku można ująć prościej.

Zaburzenia rozwoju intelektualnego dotyczą jednocześnie obniżonego poziomu funkcjonowania intelektualnego i trudności adaptacyjnych, czyli najprościej mówiąc samodzielności w praktycznych sprawach obecnych od okresu rozwojowego.

Na silenie opisuje się bardziej przez to, jakiej pomocy ktoś realnie jej potrzebuje, niż przez sam wynik IQ, tym bardziej, że przy odpowiednim wsparciu może okazać się to tylko inny punkt startu i nawet taką diagnozę można utracić.

Na koniec mamy też stereotypowe zaburzenie ruchowe, czyli najprościej mówiąc tiki.

To mimowolne powtarzane ruchy albo dźwięki, mruganie, chrząkanie, skręcenie głowy, które mogą pojawiać się na chwilę, zostać na lata albo przyjąć formę zespołu Tureta, gdy występują i tiki ruchowe i wokalne.