Mentionsy

Terytorium to, które przybrało nazwę Księstwa Warszawskiego, powstało więc dzięki Marii Walewskiej.

Dokumenty te są przechowywane w archiwach rodzin Cologne-Walewskich w Paryżu oraz Giornano w Tureni, a ich potomkowie udostępniają je badaczom jedynie wybiórczo.

Pod koniec XIX wieku mógł on zapoznać się z częścią dokumentacji, co pozwoliło mu napisać książkę poświęconą Marii Walewskiej.

W okresie międzywojennym świat zachwyciła książka Life and Love of Maria Walewska z 1934 roku autorstwa Antoana di Ornano, prawnuka Marii Walewskiej.

Ze skąpych informacji dotyczących sióstr Walewskiej nie udało odtworzyć się ich losów.

Zaginęły też informacje o bracie Walewskiej Hieronimie.

Dokładniej przyjrzeli się opisywanym przez biografów Walewskiej losom jej brata, ze zdumieniem odkryli, że jego biografia stanowi połączenie życiorysu Teodora z życiorysem najstarszego brata Walewskiej, Benedykta Józefa.

I to on właśnie podjął decyzję o wydaniu Marii za mąż za starego, aczkolwiek majątnego Walewskiego.

Powszechnie znana wersja głosi, jakoby rodzina zmusiła dziewiętnastolatkę do poślubienia 60-letniego Anastazego Walewskiego ze względów finansowych, gdyż właściciele podupadającej kiernozi borykali się z poważnymi kłopotami materialnymi.

Tymczasem Walewski co prawda posiadał rozległe, ale też bardzo zadłużone laty fundia.

Według wersji przedstawionej w pamiętnikach Marii Walewskiej, jej pierwsze spotkanie z Napoleonem miało wyjątkowo romantyczny charakter.

Polscy badacze napoleońscy szybko zakwestionowali miejsce spotkania Napoleona i Marii Walewskiej.

W rzeczywistości Maria regularnie odwiedzała cesarza na zamku, a w tym czasie Anastazy Walewski, jej mąż, przebywał w kraju tolerując jej romans.

Twierdzenie, że błękitne oczy Marii Walewskiej miały wpływ na utworzenie Księstwa Warszawskiego jest dość naiwne.

Zapraszam Was na drugą część historii Marii Walewskiej, kobiety, która zdobyła serce Napoleona i zyskała miejsce na kartach historii.