Mentionsy

I może na początek poprosimy pana Roberta Bocha.

W jaki sposób pan ma kontakt z tym zjawiskiem NIMBY?

To jest perspektywa pana Roberta Bocha z ośrodka Mediatorzy.pl, który zajmuje się mediacjami w tych różnych sprawach, o których państwo słyszeli.

Jak panią to zjawisko NIMBY dotyczy?

W jaki sposób Pani praca naukowa objęła swoim obszarem właśnie zjawisko NIMBY?

Bardzo dobrze pan to ujął.

I tak jak pan wspomniał, jest społeczność, która mieszka tam od dawna i marzy o linii kolejowej, żeby dojechać do, dajmy na to, centrum jakiegoś miasta.

Dobry wieczór, panie profesorze.

Dobry wieczór panu, dobry wieczór państwu.

Wie pan, tego tak generalnie chyba nie można rozstrzygnąć, bo to rzeczywiście wymaga czasami, jak to mówią, takiego case study.

Dziękuję panu profesorowi bardzo za tę perspektywę.

Wspomniała Pani wcześniej, że ta sieć pomocy społecznej w Warszawie czasami trafia na takie protesty.

Reagują takim wygaszeniem już dalszej, tak jak pani powiedziała, że inwestor może odstąpić albo być bardzo twardy i przejść do swego poprzez sądy i tak dalej.

Tak jak pan powiedział, że gdzieś w jakimś mieście jest jednak nawet spalarnia śmieci w środku jakiejś miejscowości.

Ja się zastanawiam, myśląc o tym spotkaniu w spółdzielni, wspólnocie mieszkaniowej, które było takie bardzo gorące, jak to pani opisała, czy to jest dobry moment na wejście mediatora, czy tak naprawdę tym konfliktem trzeba zarządzać już wcześniej?

Ale właśnie jakby Pan mógł się odnieść, bo ja byłam na jednym spotkaniu, które już potem nie miało kontynuacji, a wydaje mi się, że pierwsze spotkanie może być takie dosyć nawet bojowe i takie wylewne, natomiast potrzebny jest cykl spotkań, żeby to opracować.

Jeżeli ktoś prowadzi ten proces, to może dopytać, co takiego ważnego się dzieje, że pan w tej chwili podnosi głos?

Bo wiem, że analizowała Pani te różne przejawy protestów w lokalnych mediach.

To, co słyszałem z tego, co pani przed momentem powiedziała, to zabrzmiało trochę jak taka gra o to, komu uda się wygrać całą sprawę w 100%.

Pytam o to pana Roberta Bocha, który jest mediatorem także w takich sprawach.

Odnosząc się do Pana, że wiemy, że jest ten pociąg, że ileś razy, że to są takie, a nie inne kontakty.

Oczywiście, ja bym z tego skorzystał, co Pani powiedziała, bo możemy się różnić nie tylko na poziomie rozwiązań, tylko możemy się różnić na poziomie potrzeb.

Ja wiem, że pani prowadziła takie lekcje w szkołach.

Jeżeli widzi jakiegoś pana, który jest bardzo smutny i biednie wygląda,

Jak Pani wyobraża sobie w jakimś sensie może nie rozwiązanie tego problemu, ale załagodzenie tego problemu takich protestów bardzo skupionych na indywidualnych potrzebach właśnie tych dotyczących na przykład różnych inwestycji związanych z gospodarką przestrzenną?

Wspominała Pani o tym, że te plany ogólne... A przepraszam bardzo, tutaj... Ja chciałbym z punktu widzenia praktyka powiedzieć, że to się zmienia.

Oczywiście instytucje opieki polityki społecznej mieszczą się przeważnie w różnego rodzaju budynkach, więc tutaj to jest stricte no planowanie takie, podział jakiś, nie potrafię tutaj profesjonalnie się wypowiedzieć chyba w tym obszarze, bardziej pani doktor, ale zdecydowanie tak myślę, że to wręcz powinny to być jakieś takie bardzo wieloletnie, stopniowo narastające plany, tak, ze śledzeniem, z diagnozą.

Zagospodarowanie PAN, Katarzyna Lisiecka, Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Katarzyna Lisiecka, Przestrzennego Zagospodarowania PAN, Katarzyna Lisiecka, Przestrzennego Zagospodarowania PAN,