Mentionsy

Msza i wizyta w Kościele była dla mnie w dzieciństwie tak zwyczajna jak rosół w każdą niedzielę.

Nie liczę, że będziemy kiedykolwiek mogły zawrzeć związek małżeński w Kościele rzymskokatolickim, ale jakiś czas temu znajomy mi uświadomił, że w Kościele rzymskokatolickim małżonkowie nawzajem sobie udzielają ślubu, że ksiądz jest tylko świadkiem.

W Kościele jest najważniejsze to, że idziemy za Jezusem i że się w Kościele rzymskokatolickim zbieramy wokół Eucharystii czy jako chrześcijanie wokół Sołu po prostu.

Ja też wychodzę z takiej naprawdę bardzo komfortowej sytuacji, kiedy niewiele rzeczy jest, które powiedzą w Kościele i jest mnie w stanie jakoś bardzo zranić.

Ja się staram skupić na tym, co mogę w Kościele zmienić, dlatego między innymi działam w Kongresie Katoliczek i Katolików, czyli takim oddolnym ruchu, który stara się wprowadzać w różnych obszarach polskiego Kościoła zmiany, które mają go uczynić bardziej otwartym i na ludzi, i na powołanie, i na Ducha Świętego.

Natomiast jeżeli chodzi o kwestie takie, jak ja widziałam siebie w kościele, jak widzę osoby LGBT w kościele, to ja się nad tym nie zastanawiałam.

I w momencie, kiedy właśnie zaczęłam widzieć w kościele różne rzeczy, które mnie zaczęły wkurzać, to po prostu nagle okazało się,

Opierając się na rozeznaniu w swoim sumieniu, na prymacie sumienia, o którym się naprawdę mało mówi w Kościele, opierając się na prymacie sumienia,

Powiedz mi, czy w samym tym problemie, o którym my opowiadamy, czy w opowieści o wierze i tym byciu w Kościele, czy ty widzisz i dostrzegasz jednak też taką tragiczną sytuację?

No i w drugą stronę w Kościele Katolickim.

To nie było milczenie całkowite i to też nie oznacza, że nie istniały żadne wyobrażenia ani w Kościele, ani wśród ludzi dotyczące tego, czym jest homoseksualność, że jest grzeszna, że jest zła, ale to nie była rzecz podnoszona jakby często, ani na kazaniach, ani w rozmaitych takich okolicznościach.

No tak, tak samo dokumenty wydawane przez Watykan nie były powszechnie komentowane w Kościele, jakby ta sfera nie była poddawana specjalnym debatom.

To było coś niezwykłego, dlatego że to była kampania, w której świeccy w kościele katolickim

To w Kościele osoby nieheteronormatywne przeniewierzają się nauce Chrystusa, że będąc w Kościele, że mają wtedy ten bardzo trudny wybór, albo pozostajemy w czystości i pozostajemy w Kościele i przyjmujemy sakramenty, albo tak naprawdę nie.

Tak jak Uszy pięknie powiedziała, my idziemy do Kościoła, aby odbyć Eucharystię, spotkać się przy stole i nic innego nas nie interesuje, to my jesteśmy Kościołem i żaden hejt w samym nawet Kościele,

Oczywiście, one istnieją w Kościele i one istnieją i ze strony właśnie tych wysoko postawionych urzędników kościelnych i ze strony też szeregowych wiernych niejednokrotnie, więc to jakby... Ci wysoko postawieni chyba...

Dużo takich jest osób w Kościele i też jakby poza Kościołem i chcą właśnie życzliwie się jakoś odnieść.

Też nawet chrześcijan LGBT w Kościele i chrześcijanek.

Czy w tym przypadku w Kościele, czy w innych jakichś takich sytuacjach społecznych, to wydaje się dawać lepsze rezultaty, jeśli chodzi o takie właśnie poczucie włączenia.

Bo rozumiem, że w dużym mieście jest osobom LGBT w Kościele łatwiej.

Ale w związku z tym, że mamy naprawdę już bardzo mało czasu, to chciałam zapytać o ten taki właśnie konkretny, największy problem, z którym na przykład pani profesor się spotkała w czasie swoich badań, kiedy ludzie mówią o tym, przez co przechodzą, będąc jednocześnie osobą heteronormatywną i w Kościele, bardzo mocno chcąc być w Kościele.