Mentionsy

A ja będę dziś rozmawiać z trójką wspaniałych gości i gościń.

Jest pan Michał jej facylitatorem i uczy rozmawiać w poprzek podziałów i rozmawiać tych, którzy i które już na starcie nie zgadzają się nawet co do podstawowych definicji, w tym definicji równości, prawda panie Michale?

I zaczniemy może od konkretu, czyli od liczb i badań, za którymi stoi, które przygotowała i trochę nam o nich opowie pani Katarzyna Krzywicka-Zdunek i z których wynika, że mniej niż jedna trzecia Polek deklaruje się jako feministki.

Pani Katarzyno, a pani doktor, jak pani zdefiniowała feminizm na potrzeby swojej pracy badawczej?

Aby Panie spróbowały odnieść się do takich kwestii jak identyfikacja i autoidentyfikacja feministyczna i myślę, że od tego bym zaczęła.

Czyli z jednej strony ja pytałam Panie w ankiecie, czym dla nich jest feminizm.

I tak jak słuchałam tego, o czym Pani mówiłyście,

To zanim się pospieramy jeszcze być może również z udziałem naszych słuchaczy i słuchaczek o to, kto to właściwie jest feministka i feminista, to muszę tutaj zaczepić pana Michała, bo w słowach pani Katarzyny usłyszałam coś, przy czym tak pomyślałam, że panu się odpali czerwona lampka, czyli że ktoś tutaj coś źle zrozumiał na temat feminizmu i dlatego go nie popiera.

Ja wiem, że Pan uczy i wspiera osoby, które próbują ze sobą rozmawiać mimo różnic i mimo również diametralnych różnic definicyjnych, takich na poziomie rozumienia faktów, doboru tych faktów i ich interpretacji.

No i tu to co panie powiedziały, niestety ta feministka, bycie feministką trochę zostało zawłaszczone jako właśnie taka etykieta czy ten stereotyp takiej kobiety, która właśnie nie jest kobieca, nienawidzi mężczyzn.

Myślę nawet chyba o Marii Skłodowskiej-Curie, która nie wiem czy używała dokładnie tego słowa, ale na pewno do grona emancypantek była zaliczana i sama się zaliczała i już wtedy to była kłopotliwa etykieta.

Pani Katarzyno, zwracam się do doktor Katarzyny Zawadzkiej.

Gdzie pani upatruje najgłębszych, najpoważniejszych źródeł tego stereotypu, który jak każdy stereotyp często ma niewiele wspólnego z rzeczywistością?

Tak sobie myślę, że to co jest do przepracowania, do spojrzenia w kategoriach potrzeby takiej ewolucyjnej, może nie tyle rewolucyjnej, ale ewolucyjnej zmian i mocno tych ewolucyjnych zmian upatruje w tym co poprzednik, o tym co pan mówił i to takie było budujące, że właśnie kwestie dialogu, tłumaczenia,

Tymczasem w badaniu, które przeprowadziła pani Katarzyna Krzywicka-Zdunek, też jak na dłoni widać, że te osoby, które

Ja odniosę się do tego, co powiedziała pani Katarzyna, że ten ruch może być postrzegany przez osoby, które nie identyfikują się jako feministki, jako właśnie ruch ekskluzywny.

A jednocześnie w PAN badaniach wyszło, że tylko 40% kobiet w Polsce czuje się samodzielna.

Jeszcze o feministach porozmawiamy za chwilę, bo też arcyciekawe dane dotyczą mężczyzn w pań badaniu, ale chciałabym zapytać pana Michała o to, jak być może z tych kolejnych myślenia trochę wyjść, wyskoczyć, przejść obok, bo wierzę, że również wśród naszych słuchaczy i słuchaczek, którzy już tutaj widzę zaczynają dzwonić,

Pani Michale, proszę powiedzieć, jakby...

I do tego jeszcze wrócimy, ale mamy wspaniały parytet wśród dzwoniących do nas słuchaczy.

Pani Ewa i pan Paweł czekają, żeby się wypowiedzieć.

To proszę jeszcze powiedzieć jak pani definiuje mizoginie, bo tutaj też pewnie można się pospierać.

Czasem na antenie Trójki słyszę jak panowie o sportsmenkach mówią dziewczyny, o drużynach sportowych.

I to zauważyłam w jednej, była dyskusja na antenie i pan wyraźnie powiedział, panowie, drużyna panów coś tam, coś tam, a dziewczyny i to, i to, i to.

A proszę jeszcze powiedzieć, czy panią też spotyka takie traktowanie, które pani odbiera w ten sposób?

Owszem, na przykład ja lubię naprawiać różne rzeczy, znam się na różnych rzeczach i kiedyś byli u nas panowie, którzy naprawiali kaloryfery i jak powiedziałam, że ja umiem odpowietrzac kaloryfery, to pan się na mnie popatrzył z takim zdziwieniem, jak to ja, kobieta, umiem odpowietrzac kaloryfery?

To panią złości, drażni, porusza, śmieszy?

Co pani to robi?

Bardzo jestem zadowolona, jak potrafię uzmysłowić takiemu panu, że jednak jestem inteligentna i dorównuję mu, a czasami przewyższam inteligencją.

Panie Pawle, dobry wieczór.

Nigdy nie udało mi się usłyszeć zdania typu, dzień dobry, nazywam się tak i tak, jestem, no zawsze to był anestezjologiem lub chirurgiem i będę pana znieczulać panią lub będę operować.

Nigdy nie słyszałem... Co pan myśli o tym?

Z czego to wynika pana zdaniem i czy pan używa tych form?

Nie przejdzie Pani przez gardło.

Ale wie Pan, że w nazwie zawodu chirurg jest płeć, prawda?

A gdyby tak było, to co by pan o tym myślał?

A w ogóle panu zdaniem to jest ważne, ta autoidentyfikacja i te konkretne określenia, no bo w skali trudności, ważności państwa zawodu.

To to, czy ktoś się nazwie chirurgiem, czy chirurżką, to pewnie jest gdzieś na końcu skali ważności, ale z jakiegoś powodu chyba się to Panu wydaje istotne.

Dziękujemy panie Pawle.

Pani Katarzyno?

Pani już się przyzwyczaiła, jak sądzę.

To, o czym pan powiedział o tych zawodach medycznych, to samo jest na przykład zawody prawnicze.

Gdzie faktycznie męska strona jest dużo silniejsza i to co pan mówi, że chirurg to jest neutralna nazwa, no nie jest, jest męską nazwą.

Pani Katarzyna Zawadzka też się językowi trochę siłą rzeczy musiała przyjrzeć i polityczki nasze.

Zdarzało się, że językowo używając kwestii takich jak polityczka, a nie pani polityk... Posłanka.

Pan Andrzej i Pan Michał czekają, żeby zabrać głos.

Dobry wieczór Panie Andrzeju.

Pan Michał jeszcze chciał dodać swoje trzy grosze.

I wyrósł pan na feministę, czy wręcz przeciwnie?

Ja też staram się być zawsze miły i kulturalny i też bez względu na płeć, ale ostatnimi czasy zdarzyło mi się kilka razy, że Panie odmawiały pomocy.

Ale Pan otwierał drzwi czy chciał, żeby Panie Panu otworzyły?

I Panie sobie nie życzyły.

Jak się Pan z tym poczuł?

A gdyby to one otwierały panu, to żeby się pan poczuł dziwnie?

Bardzo panu dziękujemy za to, że stara się pan być osobą miłych osób, nigdy za wiele na tym świecie.

Wykazała bardzo zaskakujące tendencje, bo ostatnie nasze telefony od słuchaczy zdominowali właśnie panowie.

Czego o męskich postawach wobec feminizmu dowiedziała się Pani ze swojego badania?

O nas dziś dodzwoniła różnie i wspaniale umieją o tym mówić i widzę, że nasze telefony jeszcze tutaj się rozgrzewają, ale musimy już kończyć.

Pani Michale, ostatnie dwa zdania zaproszenia.

Pani Katarzyna Krzywicka z Dudek, rozumiem, że taka perspektywa, żeby niekoniecznie się zgodzić na koniec, ale żeby ze sobą porozmawiać i przestać się układać tylko etykietami i szufladami.

Jest pani bliska.

Także to co pan Michał mówi jest mi bardzo bliskie.

Pani Katarzyna Zawadzka jeszcze ma ostatnie słowo wprost ze Szczecina.