Mentionsy

Właśnie ja nie wiem, czy się wybiorę, ale niewykluczone.

Mam dla was, nie powiem dla was, tylko dla was, utwór One, czyli zespołu kwartetu dziewczyn Kamila Drabek i pozostałe wykonawczynie, których niestety nazwisk nie pamiętam.

I to jest płyta trzecia zespołu One.

A to jest chyba nie przez przypadek, bo odblokowała mi się klapka w mózgu z tego, co pamiętam, na fortepianie gra teraz w zespole One Kateryna Zjabliuk.

I wracamy po Well Actually i tam są jeszcze trzy kropeczki zespołu One.

To cały czas jest osadzone w gruwie, mimo tego, że naprawdę sporo się dzieje w tym utworze.

No to w ogóle jest taki zespół składający się z instrumentalistek poszukujących, no bo Patrycja chociażby w zespole Ninja Episkopa, tam zupełnie inny klimat, bardziej elektroniczny, no ale ta wyrazistość grania na perkusji jest, ja bym zaryzykował czymś, co definiuje obie te kapele, Ninja i One czy One, to w zależności jaką...

I to cały czas rzeczywiście też macie trochę rację, że to jest osadzone jakby w ramach takiej muzyki klimatów skandynawskich.

Jest tam parę takich zespołów, których już nas niestety nie wymienię, ale one właśnie grają taką muzykę, która się kojarzy trochę z Hamasjanem, ale rzeczywiście generalnie ta wolta w stronę takiego bardzo energicznego, mocnego grania jest dla mnie wielkim zaskoczeniem.

I one w sumie są podobne do siebie te utwory, natomiast myślę, że ten Mr. Paul's Strange Dream jest jakiś taki bardziej intrygujący.

Tak, Leszek Mosier jakby u nas to też powiedział, że najchętniej nazywałby utwory Trat One, Trat Two, ale to jest gorzej z prawami autorskimi wtedy.

Ale no to spójrzcie, to jest pozbawione jakiegoś efekciarstwa w ogóle w tej grze.

No nie, no to już tak nie kłać do piachu Johna Scofielda na końcu drzwi niewykluczone.