Mentionsy

Zanim się zastanowimy, w jaki sposób wypadł tutaj Bezu w tym łączeniu francuskiej elektroniki z jazzem, proponuję, abyśmy posłuchali sobie kolejnego utworu z tej płyty.

Un fle et des papillons z płyty Un fle et des papillons artysty Bezu z Francji.

Jeszcze tylko dodam, że Bezu to jest nazwisko, bo ja długo myślałem, że to pseudonim po prostu.

Nie, nie, to Remy i Bezu.

Przede wszystkim, poczekaj, czekaj, przede wszystkim jakby mi brakuje trochę więcej szaleństwa w tym frazowaniu, trochę więcej takiego wyjścia poza schemat, bo tutaj Bezu, nie oszuczujmy się, ale gra bardzo pod linijkę.

A dla mnie właśnie w tym siła Bezu, czy potencjalna siła tak naprawdę tego artysty, bo rzeczywiście trochę pobrzmiewa Molwiera, no ale on nie jest Molwierem oczywiście.

To jest właśnie brzmienie, które dał nam Bezu.

Jeżeli chodzi o płytę, bohaterkę naszego dzisiejszego odcinka, czyli Mfle et de Papillon, ja mam wrażenie, że ona opowiada pewną historię, ale zanim opowiem o swojej interpretacji, chciałbym zapytać się was, czy wy też trochę to odczuliście, że tutaj Bezuch chciał nam coś opowiedzieć, że to jest może jakaś nawet płyta koncepcyjna?

Jednak Bezu tworzy trochę jednak swój charakterystyczny styl i trudno go pomylić z jakimkolwiek innym wykonawcą.

To rzeczywiście chapeau bas dla pana Bezu, że się rozwija.

W każdym razie czekamy, co Bezu jeszcze nam przyniesie, bo to jest artysta zdecydowanie ciekawy, rozwijający się i mamy głęboką nadzieję, że nie powiedział jeszcze ostatniego słowa i być może kolejne płyty będą lepsze.

Ale zagramy sobie coś spoza jednak repertuaru Bezu.