Mentionsy

Gdy wiadomość o niej dotarła do pana profesora Gąsowskiego, zacny ten mąż zadumał się głęboko i znieruchomiał w pozie, w jakiej zwykle Mickiewicz kamienieje na posągach.

Zdumiał się Adaś, gdy mu oznajmiono, z płoszonym szeptem, że profesor Gąsowski czeka w sąsiednim pokoju.

Adaś nastawił uszu, wyraźnie bowiem usłyszał głos Gąsowskiego w przyległym pokoju.

Wielkie to szczęście, że duch pana profesora Gąsowskiego powrócił ze światów, kiedy zapewne szukał Napoleona, wiodącego do bitwy jakąś czarną burzę i dowodzącego artylerium piorunów.

Wybornie, wybornie, mówił radośnie pan Gąsowski.

I od wieków jest zadłużona, wtrącił grobowym głosem Gąsowski.