Mentionsy

Dziadek do orzechów rozdz. 4.

Dziadek był bardzo blady, ale uśmiechał się tak czule i przyjaźnie, że Klara była bardzo wzruszona.

Ale ledwie wymówiła te słowa, kiedy dziadek usłyszawszy nazwisko ojca chrzestnego straszliwie wykrzewił usta, a jego oczy zaświeciły się zielonym blaskiem i stały się kłujące jak szpilki.

Dziadek do orzechów rozdz. 4.

Ale ten dziadek do orzechów strasznie mi się podoba.

Wtem podniósł się dziadek do orzechów, odrzucił lekko kołdrę i wyskoczył z łóżka obiema nogami naraz, wołając głośno – rum, rum, rum, głupi mysi tłum, rum, rum, bim i bum, głupi tłum.

Ale biedny dziadek do orzechów na pewno połamałby ręce i nogi, bo pomyślcie tylko.

Tak, dziadek do orzechów na pewno połamałby ręce i nogi,

Tak mówiła Eliza, ale Dziadek do orzechów machał tak zamaszyście nóżkami, że musiała go czym prędzej postawić na ziemi.

Zrozumieliście zapewne, drodzy czytelnicy, że dziadek do orzechów już teraz, zanim ożył naprawdę, poznał dobroć Klary i że dlatego tylko nie chciał przyjąć od panny Elizy ślicznej, błyszczącej wstążki,

Gdyż całym sercem skłaniał się ku innej, wierny, poczciwy dziadek do orzechów wolał, żeby go zdobiła skromna wstążeczka Klary.

Kiedy tylko dziadek zeskoczył, piski i świsty wybuchły na nowo.