Mentionsy

Każdy z nich podpowiadał temu drugiemu, który mówił, o Jezu, ja nie mam nic do zaoferowania, ja de facto ciągle to samo robiłem i nagle ten drugi mój kumpel czy kumpela ze sobą mówi, stary, stara, to nie jest prawda, a pamiętasz jak myśmy zaczynali, robiliśmy to, to i to, a teraz robimy tak i tak.

Dużo rozpraszaczy, bo wiesz, internet, tu aplikacja, tu pingnięcie, wszystko odciąga, no bo to ustawiasz się na nowo, męczy, wymaga to wysiłku intelektualnego, więc najłatwiej iść, jeszcze muszę pranie zrobić, o Jezu, jeszcze w szafie muszę, bo przecież no wiosna przyszła, nie?

Którzy korzystali z pomocy i tak samo słyszę często ludzi w przypadku właśnie takie zapatrywanie też na Linkedina, o Jezu, tam jest brokat i samo pasmo sukcesu i w ogóle Marta, nie, nie, ja tu nie pójdę, ja się w ogóle nie ujawnię, ja może będę tylko tak pod krzaczkiem obserwować, ale nie dam reakcji, nie skomentuję, bo tak wiesz Marta, niewygodnie bardzo, nie boję się co to będzie.

Ja sobie się śmiałem lata temu z tych dzienników wdzięczności, że to ludzie piszą na koniec dnia w kalendarzach albo wkładają jakieś karteczki w słoiki raz w tygodniu, ale coś co faktycznie łapie refleksję, nie ocenę, że Jezu, dzida jesteś i nie zrobiłeś tego i tego albo znowu ten sam błąd, tylko wyłapywanie takich mikro rzeczy.