Mentionsy

Nawet narzędziem.

ale narzędziem.

Bo długotrwałe szczęście my możemy osiągać dzięki relacjom z innymi ludźmi, dzięki zdrowiu, dzięki bliskości, dzięki pasjom swoim.

Pani jest osobą renesansową, bo jest Pani ekonomistką, psycholożką, adiunktką, trudno się wymawia, na Uniwersytecie Warszawskim.

Chociaż to też ma coś wspólnego z wartościami, czyli z niebem.

I mamy wtedy literkę M. No właśnie, pojawia się tak.

Ten odcinek podcastu sponsoruje litera M. Tak jak w ulicy Sezamkowej kiedyś.

Wtedy tak, wtedy pojawia się materializm.

Faktycznie materializm jest związany z takim skupieniem się na sobie, bo jeżeli to ja mam osiągać sukces, to ja mam być szczęśliwe, to przede wszystkim na tym się skupiam, to ja chcę mieć więcej, ale już niekoniecznie będę pomagać innym.

Nie będę też tak wdzięczny innym za to, co robią dla mnie, no bo liczę się ja, liczy się mój sukces, moje szczęście, to, co ja posiadam.

Po pierwsze nie buduje zdrowych zachowań ekonomicznych, nie sprzyja uczeniu się oszczędzania, takiego mądrego wydawania, zastanawiania się w ogóle skąd te pieniądze się biorą, ale też powoduje, że żyjemy w coraz to większym takim, może nawet nie dobrobycie, tylko nadmiarze powiedziałabym.

żeby nikt im nie dokuczał w szkole, żeby one miały dobre relacje z kolegami, bo trochę wiemy, jak to często wygląda i jaki potrafi być silny ostracyzm, jeżeli ktoś nie ma, nie wiem, markowego ubrania i tak dalej w wieku nastoletnim.

Już bardzo dużo odsetek dzieciaków myśli o pieniądzach jako o czymś, co daje władzę, co daje szczęście, co daje sukces, ale też z drugiej strony mamy dużą część dzieciaków, które myślą o pieniądzach z niepokojem.

Pieniądze to jest coś, co wzbudza w nich lęk, strach czasem.

Nawet jeżeli je mam.

Powinniśmy o nich myśleć jako o pewnym instrumencie, ale pieniądze są dla nas czymś bardzo emocjonującym.

No i wtedy stajemy się bardziej skupieni na sobie, nie na relacji z drugim człowiekiem.

Natomiast my o pieniądzach możemy i powinniśmy rozmawiać, tylko na poziomie instrumentalnym.

Oczywiście, bo to jest bardzo wiele lat, pieniądze przestały być, być może nigdy nie były takim czystym instrumentem.

Jest taki nasilony wzrost żądań tych młodych ludzi, ale okazuje się, że to nie jest coś, co pojawia się dopiero w wieku nastoletnim.

przedszkolnym.

Nie, nie, dobrze, tylko chodzi o to, żebyśmy mówili tym samym językiem.

Tak, to znaczy taka zdolność do myślenia o tym, że ktoś inny może myśleć o mnie inaczej niż ja myślę sam.

To jest taka umiejętność, która generalnie dorośli posiadają po prostu, natomiast ona kształtuje się najbardziej, rozwija się właśnie gdzieś w okresie przedszkolnym.

Jest pewnym warunkiem koniecznym do tego, żeby powstało to połączenie pomiędzy samooceną a materializmem.

Już nie mówiąc tutaj o tym, jak bardzo zaśmiecamy przy tym wszystkim planetom.

Wie pani, bo moje ćwiczenie, ja mogę powiedzieć, to nie było żadne ćwiczenie wzięte z programu, tylko takie głęboko życiowe doświadczenie, już kiedy się tym dzieliłem z państwem.

To mogę powiedzieć o tym.

No nie wiem.