Mentionsy

Dzięki Julii wpadłam na znakomity pomysł, abyśmy powitali wspólnie wiosnę poznając żurawie.

Nadchodzą żurawie!

Drodzy słuchacze, dla waszej informacji klangor to nazwa określająca donośny, trąbiący odgłos wydawany właśnie przez żurawie.

Kiedy raz go usłyszycie, już zawsze będziecie wiedzieć jak brzmi żurawi klangor.

Chłopcy patrzyli na błękitne niebo i nasłuchiwali nadchodzącego odgłosu żurawii.

To właśnie literka V. No więc po co żurawie lecą w takim układzie?

To, co właśnie widzieli chłopcy, to powracające z ciepłych krajów żurawie, które przebyły setki tysięcy kilometrów, aby powitać w Polsce wiosnę.

Kiedy żuraw macha skrzydłami, unosi się trochę do góry, ale za nim robi się mały wir powietrza.

Dlatego jeśli kolejny żuraw leci z tyłu, ale też trochę z boku, ten wir popycha go do przodu i pomaga mu lecieć.

I tak jest też z żurawiami, które doskonale wiedzą, jak ze sobą współpracować.

Ten żuraw, który jest na samym przodzie klucza ptaków, ma najciężej, bo to on przecina powietrze dla wszystkich innych.

Dlatego żurawie regularnie się zmieniają.

Kiedy ten prowadzący żuraw zmęczy się, przesuwa się na koniec układu, a na jego miejsce wlatuje inny wypoczęty ptak.

– To żurawie!

Żurawie to jedne z największych ptaków żyjących w Polsce.

Najłatwiej rozpoznać żurawie po czerwonej plamce na czubku głowy.

Twarz żurawia również jest bardzo charakterystyczna.

W pewnym momencie jeden z żurawi podskoczył wysoko.

W tej chwili jeden z żurawi odwrócił się w ich stronę i najzwyczajniej w świecie odpowiedział.

– Serwus, drogie żurawie, miło was widzieć – przywitał się Julek.

– odpowiedział jeden z żurawi.

Żuraw, który właśnie się do nich odezwał, był nieznacznie mniejszy i wydawał wyższe oraz krótsze dźwięki.

To musiała być pani żuraw.

Odezwał się pan żuraw.

A do tego przygotowujemy się do budowy nowego gniazda, dodała z zapałem pani żuraw.

Pan Żuraw machnął swoim dziobem stronę gęstych leśnych zarośli, które zaczynały się na końcu podmokłej łąki.

Pani żuraw wyraźnie się zbystrzyła, machnęła swoją główką, po czym odparła.

Zaoferował się Pan Żuraw.

Pani żuraw podeszła bliżej i również przyniosła kilka suchych źdźbeł trawy.

Nie taka mała, zaśmiała się pani żuraw.

– zapytał się grzesznie Filipek, zafascynowany tym, co właśnie robiły żurawie.

– Byłoby wspaniale – zapewniła para żurawi.

I tak oto ta osobliwa czwórka znajomych, dwa żurawie i dwóch chłopców zbierała po łące patyki, trzciny i kępy traw, a następnie układała je na jeden duży stos.

Okazało się, że ta rozległa łąka skrywa wiele przyrodniczych skarbów, z których żurawie mogły zbudować swoje gniazdo.

– Dziękujemy za pomoc – zawołał szczęśliwy pan żuraw.

Już nie mogę się doczekać, kiedy będziemy wysiadywać nasze jaja w tym gnieździe, dodała rozmarzona pani żuraw.

Musicie wiedzieć, że samica żurawia zwykle składa dwa jaja, które są wysiadywane przez 29 do 31 dni.

Gdy pojawi się zagrożenie, mama i tata żuraw współpracują ze sobą.

Żurawie to piękny przykład ptaków, które dobierają się w pary na całe życie i wspólnie wychowują swoje potomstwo.

Zwrócił się do żurawi Filip.

Odpowiedziała ciepło pani żuraw.

Chłopcy pomachali żurawiom i przebiegli przez łąkę w stronę taty.

W powietrzu czuć było wiosnę, zaś spotkanie żurawi było tego potwierdzeniem.

Żurawi klangor jest pierwszy oznak wiosny, zapowiadając koniec zimy i początek ciepłych wiosennych dni.

Wyruszcie na łąkę albo na podmokłe rzeczne tereny w poszukiwaniu żerujących tam żurawi.