Mentionsy

I niestety też była dosyć nudna, czyli Chris Billam-Smith kontra Brandon Glanton.

Billam-Smith utracił pas WBO wagi junior ciężkiej w walce unifikacyjnej z Gilberto Ramirezem pod koniec tamtego roku, a Glanton promowany prospekt z USA pomimo dwóch zaliczonych porażek.

Mieliśmy sporo przepychanek w clinchu tej pracy i sędzia pozwalał im się przytulać, wydawało się, że Billam bardziej się przy tym męczy.

Za to Billam zaczął zrywać zwarcia, odpychał rywala i chciał walczyć z nim na średnim dystansie.

Widać było, że Billam kombinował, zmieniał taktyki, bo jak długo otrzymał się konkretnego stylu, to Glanton się przyzwyczajał i zaczął nadganiać.

W siódmej rundzie Glanton potknął się po wyprowadzeniu ciosu przez Billama.

Dla Billama zgubne w tej walce było jego tempo, wolny jak nie wiem.

Dolecieliśmy tak ze wszystkim do decyzji, gdzie Chris Billam-Smith wygrywa przez jednogłośną decyzję i zgadzam się z tym werdyktem.

Jak udawało mu się przegonić Billama i zaczął wyglądać lepiej, to wtedy Anglik zmieniał taktykę i to była taka walka w kotka i myszkę, gdzie Billam był odrobinę z przodu i wygrywał rundy.

Według mnie Billam jest dobry jak na tę aktualną junior ciężką, po prostu lepszy od pretendentów, a gorszy od mistrzów typu Opetaya czy Zurdo, z którym przegrał.