Mentionsy

Wiesław Myśliwski kończył 94 lata.

Poznałem pana Wiesława Myśliwskiego dość późno, no bo jako czytelnik to znałem go przecież od własnej młodości.

Ale też poprzednie, ostatnie rozdanie, Widnokrąg, Kamień na Kamieniu, no naprawdę każda była opowieścią o rozrachunku z życiem, z młodością, bo i Widnokrąg, i Ucho Ingielne, i ostatnie rozdanie, i arcygenialny traktat o łuskaniu fasoli, druga Nike dla Myśliwskiego.

Myślę sobie, że Myśliwski po prostu, aż do ucha igielnego, zadawał najważniejsze pytania związane z człowieczeństwem i z tymi rzeczami, z którymi się w życiu na co dzień musimy mierzyć.

Każda rozmowa z Myśliwskim, każde spotkanie z nim, każdy wywiad z nim, to było słuchanie niezwykle mądrego, ale takiego mądrego, życiową mądrością i przeżytym doświadczeniem z takim właśnie człowiekiem.

Muszę powiedzieć, że nawet milczenie w obecności Myśliwskiego miało ogromny sens, bo nawet milczenie pozwalało skupić się na ważnych tematach, o których on przed chwilą powiedział.

Pytania, nigdy tego nie zapomnę, kiedy Myśliwski tak patrzył na mnie z takim lekkim...