Mentionsy

W której Europa zapewnia siłę, oddziały, logistykę, wydatki na zbrojenia, podczas gdy mózg, dowództwo, strategia, kontrola eskalacji nuklearnej pozostaje zdecydowanie w Waszyngtonie.

Nie chce, żeby Europa razem ze Stanami Zjednoczonymi w formacie NATO prowadziła wojnę z Rosją itd.

Czyli Europa musi się właśnie zjednoczyć, zintegrować, zgleichszahtować, żeby móc prowadzić ten wysiłek wojenny i przekonać Trumpa, że warto pozostać.

W tych ramach również nie pojawia się pytanie, co by było, gdyby Europa rozwinęła prawdziwą autonomię strategiczną.

Czynem zbrojnym Europa w takim razie dokonuje np.

W tej logice autonomia europejska, jakaś naprawdę autonomiczna wizja tego, jak Europa miałaby się rozwijać, jest apostazją.

Europa była w ruinie.

Że Europa, to jest takie nawiązanie, czy ta myśl z Totterdyka, Europa właśnie wróciła z wakacji od światowej historii.

To jest takie przekonanie, że Europa żyła w takim idyllicznym świecie, przekonana o tym, że będzie tylko już teraz pokój, piękno, dobro i prawda będą rządziły i nagle zrodziły się te Chiny, zrodziła się ta Rosja, zrodził się oczywiście też ten Iran i on oczywiście tutaj tę idyllę burzy.

I teraz Europa musi się tak jakby przebudzić, dorosnąć i wziąć odpowiedzialność za świat, który jest bezwzględny, w którym rządzi siła, w którym trzeba się zbroić.

Europa nie żyła w żadnej idyllii.

Europa była podwykonawcą projektu światowej dominacji Stanów Zjednoczonych i po prostu się na tym przejechała.

Europa ich nie obchodzi, mówiąc tak eufemistycznie.

Europa natomiast ma 2,5 tysiącletnią historię, która poprzedza powstanie nowoczesnego państwa narodowego.

Dzisiaj to już jest natężenie skrajne, można powiedzieć, ponieważ Europa po prostu jest w stanie fuzji, podporządkowania fuzyjnego.

I utrwalają taki układ, w którym Europa ma rozbudowywać swoje zdolności obronne głównie kosztem programów społecznych.