Mentionsy

Imponderabilia - Karol Paciorek
Imponderabilia - Karol Paciorek
08.06.2026 08:19

Ja też byłam tą osobą, która myśli: Boże, nie da się. Aleksandra Tarnowska

Aleksandra Tarnowska jest autorką książek 'Wniebogłos', oraz 'Niedźwiedź, syn niedźwiedzia', laureatką nagrody Fundacji im. Kościelskich. Rozmawiamy o tym jak zacząć pisać, co dają nagrody, jak polonistyka na UW zaprowadziła Aleksandrę tak daleko, oraz jak wygląda życie w Turcji, gdzie obecnie mieszka. To bardzo inspirująca opowieść o osobie, która szczerze opowiada o kulisach pracy pisarskiej, choć wyruszyła w tę podróż nie wiedząc że zostanie autorką.Książki Alensandry Tarnowskiej znajdziesz tu: https://artrage.pl/collections/katalog?filter.p.m.custom.author=Aleksandra%20Tarnowska[współpraca reklamowa z ArtRage]

Rozdziały (6)

1. O progresji objętości książek i inspiracji

Aleksandra opowiada o progresji objętości książek i inspiracji, podkreślając, że jej inspiracja pochodzi z doświadczeń i lektury.

2. O szczerości w pisaniu i doświadczeniach pisarskich

Aleksandra opowiada o doświadczeniach czytelniczych i licealnych, wspominając o książkach, które zachwyciły jej młodym sercem.

3. O klasach i tematach książek

Rozmowa o inspiracji do pisania książek o klasach i środowiskach w jakich wychowujemy się dzieci.

4. O doświadczeniach pisarskich i ich inspiracji

Rozmowa kontynuuje omówienie inspiracji i tematów w książkach, z fokusem na klasowe i społeczne aspekty.

5. O doświadczeniach pisarskich - perspektywa z zagranicy

Rozmowa o doświadczeniach pisarskich, zwrócenie uwagi na różnorodność ofert wydawnictw i ich kryteria wyboru, a także o ekranizacji książki.

6. Reklama ArtRage

wam serdecznie polecam Wniebogłos oraz Niedźwiedź, Syn Niedźwiedzia od wspaniałej autorki Aleksandry Tarnowskiej.

Sponsorzy odcinka (1)

ArtRage post-roll

"wam serdecznie polecam Wniebogłos oraz Niedźwiedź, Syn Niedźwiedzia od wspaniałej autorki Aleksandry Tarnowskiej."

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 13 wyników dla "Boże"

Więc, Boże, także... Tylko po prostu wydaje mi się, że to jest kwestia chyba tej pierwszej, drugiej książki, gdzie najbardziej się to wszystko jeszcze skleja z autorem.

Wiesz co, poszłam na polonistykę, o Boże, ze standardowego powodu, czyli lubię czytać książki.

I ja właśnie mówiłam, że ja nie wiem, co ze sobą zrobić, boże, moje życie jest bez sensu, siedzę w Gaziantepie, nie mam co ze sobą zrobić, nikogo nie znam.

Z tym wrażeniem, że ktoś wychodzi z takiego zwykłego miejsca i czyta, otwiera książkę i myśli, o Boże, przecież to pisanie to jest tylko dla osób, które właśnie coś przeszły albo jakieś mają, nie wiem, super doświadczenie.

Ja też tam byłam, dokładnie byłam tą samą osobą, która otwiera książkę i myśli, Boże, no przecież nie da się.

Boże, w liceum.

Boże, myślisz, że ja pamiętam?

Boże, ja nie wiem, czy to nie jest, wiesz, trochę obraziwe.

Boże, jak ty nie oglądałeś takie rzeczy, to ciężko ci coś wytłumaczyć.

Że te myśli dorosłe są, to jest coś, co ja myślę, może nie ciekawsze, to jest to, co ja myślę na co dzień i ja myślę, Boże, tyle ja mam przemyśleń, tyle rzeczy do zrobienia, tyle coś tam, coś tam, coś tam.

Boże, nie mogę nic napisać, idzie mi beznadziejnie.

Ja sobie myślę, Boże, przecież ta książka nie zostanie wydana.

Ja już widzę, że moja książka jest ekranizowana, a ja miałam zawsze takie Boże, gdzie?