Mentionsy

A teraz zapraszam Was do poznania ich inspirujących historii.

Studiujesz na Uniwersytecie Nowojorskim, tak jak powiedziałem, natomiast w Szanghaju.

Właśnie niepewna, czy to będą rozszerzenia dla mnie i tak dalej, ale właśnie już będąc tak trochę powiedzmy głębiej w tym, tak się przekonałam, że bardzo interesuje mnie prawo i że z tym prawem chciałabym tak pójść dalej.

Tak, myślę, że zawsze tak chciałam trochę studiować za tą granicą, zawsze mnie to tak trochę interesowało i uznałam, że spróbuję, że spróbuję zaaplikować, może się uda.

No i właśnie wybrałam wszystkie trzy filie, bo to można wybrać na jakie filie się aplikuje.

No aczkolwiek no wyszło jak wyszło, też no finalnie przyjechałam tam nie znając tego chińskiego i faktycznie na początku to było dość skomplikowane, no bo jednak zawsze jak jesteś w kraju, gdzie nie zna się języka, a szczególnie na przykład w takich powiedziałabym codziennych sytuacjach, jak na przykład w sklepie, jak próbujesz o coś zapytać, no to nie zawsze angielski pomoże, więc to było faktycznie dość skomplikowane na początku, aczkolwiek no ja zaczęła się uczyć chińskiego na uczelni,

Więc spróbowałam bardzo wielu kuchni, których nigdy nie myślałam, że spróbuję.

Więc faktycznie powiedziałabym, że zależy, właśnie to miasto jest na tyle duże, że zależy gdzie jesteś, tam możesz się poczuć bardziej jak w takiej powiedziałabym, nie wiem, południowej Francji czasami, a z innej strony zaraz przechodzisz do innej dzielnicy, gdzie są wieżowce i czujesz się bardziej jak w Nowym Jorku, więc powiedziałabym, że dla każdego coś się znajdzie.

Mnie interesuje, ponieważ rozmawiam z różnymi stypendystami, którzy są rozsiani po wielu, wielu krajach, to czy w Szanghaju jest bezpiecznie?

A teraz mówiłaś mi, że interesujesz się w ogóle tymi relacjami chińsko-amerykańskimi.

Skąd się to wzięło i co cię takiego fascynuje w tych relacjach?

Już nie potrzebuję tłumaczyć pełnych zdań, już prędzej jakieś jedno słowo, którego tam nie znam.

I właśnie moje imię, którym ja się posługuję, to jest Jinyue.

Można tak to ująć.

Myślę, że też ta interpretacja tych imion jest taka dość szeroka, ale myślę, że tak najprościej można tak to ująć.

jak w Polsce aplikujesz na studia, to nie potrzebujesz przesyłać rekomendacji.

Myślę, że to, co też mi bardzo pomagało, to to, że no naprawdę właśnie przez to, że ta szkoła ma bardzo dużo takich uczniów, no to samo powiedziałem, że samo to środowisko, że zawsze jakby jest na przykład, jest prawdopodobnie już ktoś, kto studiuje na uczelni, na której możesz chcieć studiować, że zawsze możesz się po prostu zwrócić do jakiegoś absolwenta, więc myślę, że to na pewno też było bardzo pomagające.

Na przykład myślę, że właśnie wprowadzenie citation styles, czyli właśnie tego, jak w świecie akademickim cytuje się źródła, z których piszesz eseje.

No na pewno to też by się przydało, no bo jednak na sam koniec, at the end of the day, wszyscy potrzebujemy się go przedstawić i nawet właśnie takie przedstawienie się, typu taka autoprezentacja, no ona też się przydaje.

Zazwyczaj na przykład dostajesz faktycznie fakty, rozmawiasz oczywiście na zajęciach, też zajęcia są dużo bardziej w takiej dynamice seminariów, więc po prostu siedzisz i dyskutujesz i możesz się nie zgodzić na przykład z jakimś, nie wiem, no na przykład myślę, że to...

Na przykład teraz właśnie moja uczelnia organizuje taki program, który nazywa się NYU Alumni Executive Mentor Program.

O czym się zajmuje ten mentor?

I właśnie przez kilka lat praktykował prawo w Stanach Zjednoczonych i teraz praktykuje je w Chinach.

Myślę, że to, co jest niesamowite, to to, że tam każdy zajmuje się trochę czymś innym.

I nawet jak wydaje się, że dwie osoby są z tej samej dziedziny, to potem okazuje się, że są tak bardzo mocno wyspecjalizowane w jakichś tematach, że nikt nie zajmuje się tym samym.

Powiedziałabym, że to jest taki peer mentoring, po prostu peer to peer mentoring, że po prostu wszyscy się tak trochę nawzajem mentorujemy.

Powiedz mi, nad czym ty teraz pracujesz?

I właśnie tutaj zajmuję się dużo kodowaniem dokumentów, a raczej dekodowaniem ich i odczytywaniem właśnie dokumentów sprzed 200 czy 300 lat.

Więc to jest kolejna rzecz, którą się też zajmuję.

No i też aktualnie zajmuję się też tym, żeby po tym moim stażu w administracji publicznej rozpocząć kolejny.

A powiedz mi, czy masz jakieś doświadczenia, wiem, że masz, trochę podpytuję, ale wiem, że masz, w pracy takiej społecznej, wolontaryjnej.

No ale wiadomo, że jeżeli chcesz powiedzieć coś trochę więcej niż potrzebuję spać albo potrzebuję wody,

Żeby tak nie przesadzić, no to tak na spokojnie proszę tak 200-300 to są takie znaki, które tak spokojnie piszę z głowy, no bo jednak na tych wszystkich egzaminach posługujemy się znakami, a jeszcze jest właśnie bardzo duża liczba znaków, które znam, że widzę i wiem, co one znaczą, ale żeby napisać je, to potrzebuję mieć... A żeby napisać chcę wody, to ile to jest znaków, tak jak po polsku byśmy sobie to wymyślili, że dwa?

Ponieważ potrzebujesz powiedzieć ja, chcę, to są dwa znaki, plus dodatkowo nie możesz za bardzo powiedzieć po prostu wody, ponieważ przed rzeczownikami musi być measure word, czyli coś takiego.

Tego nie mamy w polskim, to jest takie, że musisz jakby jakkolwiek zmierzyć ten rzeczownik, o którym mówisz i to zazwyczaj zajmuje dwa znaki, więc to by było pięć.

Okej, ale jeśli chcę po prostu wody i nie opisuję, że to jest szklanka czy butelka, to jak to bym powiedział?

Bo myślę, że ja w momencie, kiedy uznam, że będę studiować prawo, no to wszyscy uznali, okej, no to pewnie UJ czy Uniwersytet Warszawski czy jakakolwiek uczelnia w Polsce.

I wiadomo, że czasami ta osoba nie odpisze albo czasami ta osoba napisze, nie, nie potrzebuję pomocy, ale to jest całkowicie okej, to jest całkowicie okej dostawać po prostu, no może nie rejection, ale po prostu dostawać, no w jakimś sensie po prostu usłyszeć nie.

Właśnie aktualnie mam dwa, do których mnie tak mocno ciągnie i próbuję tak zdecydować, do którego może mnie ciągnąć bardziej.

Więc właśnie tak próbuję aktualnie trochę tak rozróżnić, do którego może mnie ciągnąć bardziej, ale no z pewnością myślę, że Małgorzata Czarnik dzisiaj marzy właśnie o tym, żeby za 20 lat pozostawić po sobie, może nie, że carbon footprint, ale pozostawić po sobie jakiś taki lepszy footprint w postaci, no miejmy nadzieję, no pozostawić, myślę, że to takie bardzo klisze, co powiem, ale właśnie pozostawić na świat tak odrobinkę lepszym niż się go zostało.

I dla ciebie ona jest szczególnie z taką dedykacją i obszarem azjatyckim, który na pewno będzie dla ciebie interesujący, bo jest dużo wątków.

Dziękuję bardzo.

Zawsze przygotowuję się tak jak ty do wyjazdów, czyli przeczytałem wszystkie książki dostępne

Dziękuję.

Swoją misję fundacja realizuje prowadząc programy edukacyjne i rozwojowe.

Dziękuję, że tu ze mną jesteś.

Zasubskrybuj kanał, włącz dzwonek lub polub odcinek na platformie, na której oglądasz mój podcast.

Dziękuję i do zobaczenia.