Mentionsy

jak gdyby służą nam za taki motyw przewodni, czyli sprawa Ziobry, a zaraz obok niego sprawa jego wiceministra, czyli pana Romanowskiego.

Otóż kolejno omawiając historycznie, zacznijmy może od pana Romanowskiego.

Najwyższe autorytety prawnicze w państwie mówią, że wniosek jest oczywiście słuszny, zasadny, że ten imunitet Rady Europy, którą zasłania się Romanowski, jego obrona, to absolutnie nie ma żadnego znaczenia, że sąd może przejść do porządku dziennego,

Właśnie to wykorzystuje Romanowski w tym swoim wniosku o azyl.

To zapytam, czy to ignorancja polskiej prokuratury, czy sabotaż celowo dający Romanowskiemu taki atut do ręki?

Jeśli chodzi o ten wątek służb, to przecież bardzo ciekawe rzeczy już wiemy, a służby powinny to wiedzieć dużo wcześniej, że przecież adwokat Romanowskiego w dzień ucieczki ogłaszał w meczu,

Opieka, mówimy w cudzysłowie, opieka służb nad tym delikwentem Romanowskim była jak najbardziej uzasadniona i jego próba przekroczenia granicy mogła być traktowana jako próba popełnienia przestępstwa zdrady stanu.

Czy, no tu mówił pan prokurator, że pani prokurator nadzorująca sprawę Romanowskiego, no to wysokiej klasy specjalista, no to skąd...

No więc oczywiście on to wykorzystał jeszcze bardziej niż Romanowski.

Ponieważ samo myślę, że jakieś nakłanianie Romanowski w podrzędnej jako przestępca w stosunku do Ziobry, ale jako członek tego tajnego stowarzyszenia katolickiego.