Mentionsy

Także proszę was o szczerość, że jeśli tak jest i wasze życie jest wolne od gniewu, to podnieście rękę.

Który mąż nie ma poważnego problemu z gniewem?

wznosząc czyste ręce, bez gniewu i bez sfarów.

Widzicie, że problem gniewu tu się przynajmniej dwa razy powtarza.

Bo bez gniewu i bez swarów to tak to samo, czyli to jest bez zaciekłych kłótni, bez zażartych, to tam czytaliśmy w Grece, jest takie bez gniewu i zacietrzewiania się.

To jest forma gniewu, ale widać do czego my, mężczyźni, mamy bardzo poważny problem.

Zanim przejdziemy jeszcze więcej do tego gniewu, to takie ćwiczenie na spostrzegawczość, możecie w małżeństwach albo tam w trójkach, gdzieś jak jest ktoś nie z małżeństwa, to go tam przygarnąć.

Gniew, kłótnie i oczywiście te czyste ręce, ja to rozumiem jako niesplamione.

trudność taka, żeby zauważyć, że te trzy są wymienione koło siebie, czyste ręce, gniew i te kłótnie, spory, jak to się tam nazywa?

Dzisiaj dzięki Bogu gniew nie jest moim problemem, ale kiedyś był.

Trochę jest już tu bez gniewu i bez sfarów, czyli tu jest pokazany ten kontekst, ale tak jakbyście te czyste ręce jeszcze... Bo można by było, żeby się modlili bez gniewu i sfarów.

To jest taki najbardziej, można powiedzieć, prawdopodobny, bo czyste i tu już bez tych gniewu i bez sfarów.

Czyli jeśli żyjesz w gniewie, w sporze, w złorzeczeniu sąsiadowi, kierowcy na drodze, wpisz właściwie żonie, dzieciom, oczywiście też, czy przede wszystkim, no to to już jak gdyby

Żeby sobie to uświadomić, że mój gniew, moja skłonność, czy właśnie zapalczywość, to bezcześci moją relację z Bogiem.

Jedna to, że jednak szczególnie w kontekście gniewu, no to my mężczyźni w sensie mamy te ręce prędkie do wyrażenia tego gniewu i można już je splamić.

To może być jakieś szarpnięcie, jakieś popchnięcie, tego typu rzeczy, że tę złość, ten gniew potrafimy też wyrażać ciałem, rękami.

Marcin powiedział, że raczej to chodzi o oddawanie czci Bogu, że te czyste ręce oznaczają, żeby bez tego gniewu, bez kłótliwości, zapalczywości itd.

że jeśli gniew, to będę miał tendencję do wyrażenia go przemocą jakąś.

To teraz weźmy sobie gniew.

Bez gniewu.

Tu jest takie zwykłe słowo gniew.

I dlaczego, takśmy się zastanawiali, dlaczego mężczyźni mają większą skłonność do gniewu?

O tak powiedzmy, choć na pewno są też gniewne kobiety.

Ale jeśli są gniewne kobiety, to zwykle tam jest ta sama cecha, co u mężczyzn.

I gniew to nie jest po mojej myśli.

Bo gniew człowieka nie czyni tego, co jest sprawiedliwe u Boga.

Bo gniew człowieka

Dlatego nie masz prawa do przemocowego stosowania gniewu.

Jeśli nie jesteś Bogiem, to nie masz prawa do Bożego gniewu.

Masz prawo do gniewu.

Nakaz gniewania się.

Gniewajcie się,

Ja miałem różne fazy gniewu.

Ale ten werset to było dla mnie takie kolejne przypomnienie sobie właśnie, że nie mam prawa do gniewu.

Zwykle mamy do czynienia z tak zwanym ludzkim gniewem, czyli mi się coś nie podoba, moje cele zostały zaburzone, moje oceny zostały przez kogoś zlekceważone, moje rozkazy zostały niewykonane, ale mogą być z różnych przyczyn niewykonane.

Jeśli widzimy bunt, czynienie zła, to wtedy ten gniew, bardziej gniewajcie się, ale dalej nie możemy grzeszyć.

Ale w 95% naszych sprzeczek, kłótni, gniewów, krzyków, niekiedy rękoczynów, nie bronimy Bożej Sprawiedliwości.

Gniew ludzki nie realizuje, nie wykonuje tego, co jest sprawiedliwe u Boga.

Bo gniew człowieka nie daje miejsca sprawiedliwości Bożej.

Nie jesteś Bogiem, jeśli się zagniewasz.

To jest ludzki gniew.

Tak, będziemy się gniewać.

Bóg też się gniewa.

Ale my ten gniew wykorzystujemy w zdecydowanej większości przypadków ku złemu, a nie ku dobremu.

Dlatego ten gniew to trzeba zarezerwować do bardzo szczególnych sytuacji.

w jakiś cudowny sposób wyzbyli się tendencji do tego ludzkiego gniewu, który niszczy, a nie buduje.

Czyli gniew najczęściej albo idzie w kierunku rękoczynu, albo w kierunku grzesznego słowotoku.

O gniewie?

Bo jak będziecie mieć 60 lat, to już tak jak ja, to już swoim dzieciom wielkiej krzywdy, nawet jakbym bardzo był gniewnym człowiekiem i tam się wydzierał i tego, to nie zrobię.

To wynika z tego, że rodzice nie panowali nad swoim gniewem.

W ogóle dzisiaj w kulturze jest taki kult gniewu, bym powiedział.

Czoczątek mówi, że wszędzie jest taka przemoc i gniew i nieodpowiedzialność w tym wszystkim, ale jednym z zadań rodziców jest nauczenie dziecka radzić sobie z gniewem.

Bo dziecko się gniewa już przy zabawkach.

że te dzieci przez to, że rodzice sobie nie radzą z gniewem i nie potrafią, jeszcze bardziej się gniewają na te dzieci, tylko napędzają, te dzieci żyją w jakiejś takiej frustracji i jest to już tak duże, bo wiele tych czynników jest frustrujących, że się całe społeczeństwo tych młodych rozlatuje.

Ale on mówi, że wtedy, kiedy się dorosły człowiek, rodzic nie nauczy tego dziecka, jak sobie radzić z gniewem w konstruktywny sposób, jak...

jak spowodować, żeby to nie gniew Tobą rządził, ale Ty gniewem.

Dobre rzeczy mówi o gniewu, że to jest dar Boży wręcz, że Bóg dał nam to uczucie, które daje nam impuls.

Na przykład gość się wkurzył na to, że był rozgniewany, że ludzie umierają z powodu jakiejś choroby.

No to i przekuł ten gniew to, że wynala szczepionkę.

Kiedy na przykład ono wpada w gniew, a jeszcze rodzic tym bardziej wpada w gniew i reaguje tak jak dziecko, ale z pozycji władzy to jest trudniejszy, bo na różnych poziomach przedstawia tę destrukcję tego dziecka i że on wtedy jest bardziej narażony na wejście w ryzykowne sytuacje.

Bo gniew u tego dziecka, że rodzic mu nie pomógł w tym gniewie, jakoś się wiąże z przeświadczeniem, że rodzic go nie kocha.

Doświadcza gniewu od rodzica.

Zobaczcie, ty jesteś nieprzygotowany jeszcze duchowo do radzenia sobie z gniewem, a masz najwięcej stresów w życiu.

Chcę, aby mężczyźni modlili się na każdym miejscu, wznosząc czyste ręce, bez gniewu, sfarów, kłótni.

I w małżeństwach żona mężowi może to przypominać mąż żonie, bo niektóre żony są może bardziej gniewne niż ich mężowie.