Mentionsy

Jonem Rymaru.

Rymaru nie było w pokoju, więc postanowili na niego poczekać.

O godzinie trzynastej do pokoju wszedł Rymaru.

Rymaru został natychmiast aresztowany.

Rymaru zaczął mówić.

Podczas badań psychiatrycznych Rymaru opisywał siebie jako zwierzę, istotę, która zmieniała się po zmroku.

Notatki Rymaru okazały się dodatkowym źródłem informacji.

Pomimo przyznania się do winy, obrona Rymaru złożyła wniosek o niepoczytalność.

Psychiatrzy sądowi powołani przez sąd ustalili, że Jon Rymaru nie cierpiał na psychozę, nie miał urojeń ani halucynacji.

Po odczytaniu tej opinii Rymaru był wyraźnie zszokowany.

Rymaru odwołał się od wyroku, ale Sąd Najwyższy podtrzymał orzeczenie.

23 października, 6 miesięcy po wyroku, Jon Rymaru został przewięziony do więzienia Żiława pod Bukaresztem.

Jon Rymaru miał 24 lata.

Równo rok po egzekucji Jona, jego ojciec Florea Rymaru zmarł w okolicznościach,

Ion Rymaru odziedziczył coś więcej niż tylko nazwisko.

Między kwietniem 1970 roku a majem 1971 roku, Yon Rymaru zamordował co najmniej cztery kobiety, dopuścił się licznych napaści seksualnych i sparaliżował strachem miasto liczące dwa miliony mieszkańców.

Najbardziej niepokojące pozostawało jednak to, czego Florea Rymaru nigdy nie ujawnił.

Do dziś sprawa Iona Rymaru, znanego jako wampir z Bukaresztu, pozostaje jednym z najbardziej niepokojących i najczęściej analizowanych przypadków kryminalnych w historii Rumunii.