Mentionsy

– No, bywaj zdrów, Albercie – odezwał się nagle Beauchamp, podając mu niedbale rękę.

Albercie, dziecko, gdybym miała silniejsze serce, dałabym ci taką samoradę.

Znam cię, Albercie.

Albercie, okazując ci, że domyśliłem się twoich zamiarów, spodziewam się przekonać cię zarazem, że umiem zachować się delikatnie.

Zastanów się jednak, Albercie, więcej jesteś jej winien, niż możesz jej teraz dać, biedny, szlachetny chłopcze.

Matka twoja, Albercie, zna dobrze ten biedny, kochany dom.

Otóż, Albercie, pieniądze te miały niegdyś pomóc i zapewnić spokojny byt kobiecie, którą ubóstwiałem.

Albercie, jesteś człowiekiem szlachetnym, ale może zaślepiać cię duma lub jakieś uprzedzenie.