Mentionsy

Zapisuję Maksymilianowi Morelowi, kapitanowi z Pachisów, synowi mojego dawnego pryncypała Piotra Morela, armatora z Marsylii, sumę 20 milionów franków.

Maksymilian Morel spełni w ten sposób bynajmniej nie moją ostatnią wolę, tylko moje ostatnie życzenie.

Na progu stanął Morel.

— obruszył się Morel.

Po każdym wystrzale Morel bladył coraz bardziej.

Słowa te wyrzekł takim tonem, że morelarz zadrżał.

Morel spojrzał na hrabiego i widać było, że nic nie rozumie.

— Jesteśmy — rzekł Morel, wyglądając z powozu.

Monte Christo pociągnął Morela za rękę i zatrzymał go z tyłu.

— Morel spojrzał zdziwiony na hrabiego.

– zawołał Morel.

Morel skierował się w trony Bashampa i Chateau Renauda.

— Panowie darują — zagadnął Morel.

— upewnił się Morel.

– Panowie chyba rozumiem – rzekł Morel.

— Chciałabyście byli obecni psy w wyzwaniu — rzekł Morel.

Gdy Albert do nich podszedł, Morel odszedł kilka kroków w tył i stanął na uboczu.

– Nie myślę, aby miał taki zamiar – odrzekł Morel.