Mentionsy

Tego samego dnia, prawie o tej samej porze, gdy pani Danglare naradzała się z prokuratorem, podróżny kocz zajechał na dziedziniec domu pod numerem 27 przy ulicy Helderskiej.

Był u mnie na obiedzie pan Danglar.

Pan Danglar był więc u Pana na obiedzie?

Ale co to pana może obchodzić, jeśli nie było tam panny danglar?

Skoro więc nie można sprawić, by to marzenie się spełniło, skoro, aby osiągnąć ów cel, musiałbym ożenić się z panną Danglar,

A posiadać na wieczność panny danglar, choćby nawet na odległość, to straszne.

I właśnie dlatego, wiedząc, że jest na świecie kobieta skończenie doskonała, niezbyt się palę do orzenku z panną Danglary.

Prokurator chyba tak samo na gwałt chce wydać za mąż Pannę Valentinę, jak Pan Danglar, Pannę Eugenię.

Chociaż nim nie pomiatasz, pan, tak jak tym biednym danglarsem.

Bo bronisz się pan tuł i miotasz przeciw małżeństwu z panną Danglarn.

Pan Danglar dałby na ten sam cel dwa razy tyle.

Ale jakiż pan Danglar ma powody?

Tylko zdaje mi się, że pan Danglar powinien bić przed panem pokłony, czy tak?

Pan Danglar, jak wiadomo, nie ma zbyt dobrego gustu i ma ochotę pobić pokłony przed kim innym.

Gdyby później ożenił się z panną Danglar, mógłbyś mnie pan oskarżyć o jakąś intrygę i doszłoby do rozlewu krwi.

— A pan Danglar?

Nie powinienem był mówić panu o panu Danglarsie.