Mentionsy

Hrabia Monte Christo
Hrabia Monte Christo
27.07.2025 14:10

Hrabia Monte Christo. 53. Hossa i bessa

Aleksander Dumas. Cała książka. Zapraszam do słuchania!

Szukaj w treści odcinka

Znaleziono 22 wyników dla "Danglar"

Albert przybył przekazać ponowne podziękowanie pani Danglare, która zdążyła już wyrazić w liście podpisanym baronowa Danglare z domu Herminia de Salvié.

Istotnie mógł przypuszczać, nie lękając się pomyłki, że pani Danglars, nie mogąc zobaczyć na własne oczy domu człowieka, który rozdaje konie po 30 tysięcy franków wartości i chodzi do opery z grecką niewolnicą ustrojoną w diamenty wartem milion,

— Niemal bez przerwy widujesz się pan z baronem Danglarsem?

Mój ojciec i pan Danglar razem służyli w Hiszpanii.

Mój ojciec na froncie, a pan Danglar w intendenturze.

Ojciec był zrujnowany przez rewolucję, a pan Danglar nigdy nie miał majątku rodowego, a więc obaj zakładali wtedy fundamenty pod karierę.

Ojciec pod piękne karierę polityczną i wojskową, a pan Danglar finansową i polityczną godną podziwu.

Zdaje mi się, że pan Danglar mówił mi o tym, gdy byłem u niego.

Panna Danglar wniesie ci majątek, a pan jej da szlachetstwo?

Żywi jakieś uprzedzenie do danglarsów.

Och, sprawiłbym wielką przykrość ojcu, gdybym się nie ożenił z panną Danglary.

Obliczam, ile bank Danglarsa mógł zyskać na ostatniej hossie Haiti.

Otóż pan Danglar sprzedał wczoraj po 406 i schował do kieszeni 300 tysięcy.

To pan Danglar gra tak ryzykownie, że stawia na jedną kartę 300 tysięcy w jednym dniu?

— To pani Danglar.

Pan Danglar jest moim bankierem.

A więc, aby nie przesadzać z wystawnością tych przyjęcia, zarazem uprzedzić i być górą nad naszymi znajomymi, postanowiłem zaprosić do mojego wiejskiego domu w Attil państwa Danglarsów i państwa de Vilfortów.

Jeżeli zaproszę także pana i pańską rodzinę, czy nie będzie, to aby wyglądało na jakieś spotkanie matrymonialne, a przynajmniej pańska matka mogłaby tak pomyśleć, zwłaszcza jeśli pani danglar uczy mi zaszczyt i zabierze ze sobą córkę.

Państwo Danglarsowie uznają, że jestem bardzo źle wychowany.

Natychmiast pędzę do Pana Danglarsa i oświadczam mu, że jutro wyjeżdżamy z Paryża, ja i moja matka.

Nie jestem na szczęście bankierem, jak pan Danglara, ale, uprzedzam pana, jestem takim samym podejrzliwcem.

Dlatego, że według mnie z tamtej strony jest tyle chęci do małżeństwa, ale we mnie i pannie Danglare.