Mentionsy

Ali wybrał na miejską rezydencję hrabiego Monte Christo dom położony po prawej stronie u końca pól elizejskich z dziedzińcem i ogrodem.

Jednym z nich był Ali, który uśmiechnął się do swego pana z niewymowną, najszczerszą radością, uszczęśliwiony jednym spojrzeniem Monte Christo.

Monte Christo oddał rękawiczki, cylinder i laskę lokajowi francuskiemu.

— Nienajładniejsze te marmury w przedpokoju — rzekł Monte Christo.

— spytał Monte Christo.

— zapytał niedbale Monte Christo, zwracając się w połowie do Bertuccia, w połowie do notariusza.

Notariusz spojrzał zdziwiony na Monte Christo.

– zapytał Monte Christo.

A, prawda – rzekł Monte Christo.

— Nie trzeba — rzekł niefrasobliwie Monte Christo — skoro już znaleźliśmy tę dom, niech tak zostanie.

Tam do kata nie traćmy takiej okazji, rzekł Monte Christo.

I Monte Christo kiwnął głową notariuszowi, co znaczyło wyraźnie.

— Nie, panie hrabio, nie — odparł intendent i wstrząsnął nim nerwowy dreszcz, który Monte Christo, znawca ludzkich emocji, odczytał jako wyraz żywego zaniepokojenia.

spytał Monte Christotonem.

Monte Christo napisał w międzyczasie kilka listów, a gdy pieczętował ostatni, powrócił intendent.