Mentionsy

Nie wyrywała Franza z zamyślenia, jakie na nich sprowadziła opowieść pana Pastriniego, w którą zamieszany był tajemniczy amfitrion Franza z Monte Christo.

Właściciel hotelu znał przydomych pana Monte Christo, co z kolei stanowiło dowód, że ów człowiek odgrywał rolę filantropa nie tylko przy brzegach Korsyki, Toskanii, Hiszpanii, ale na wybrzeżach w okolicy Piombino, Ostii, Civita Vecchia i Rzety.

Jak w grocie na Monte Christo.

— Wiedzą panowie zapewne — rzekł hotelarz — że na tym samym piętrze mieszka Hrabia de Monte Christo?

– Cóż to za człowiek ten Hrabia de Monte Christo?

– Od pana hrabiego de Monte Christo dla pana Franza de Epinaya i wicehrabiego Alberta de Morserve – rzekł.

– Pan hrabia de Monte Christo – mówił dalej służący – pyta, czy jaśnie panowie pozwolą, by ich odwiedził po sąsiedzku jutro z rana.

Ten twój Hrabia de Monte Christo to wcielenie dystynkcji.

I tym razem pan de Monte Christo z pewnością mu się nie wymknie, chyba że posiadałby pierścień Gigesa, ten, który czyni swojego właściciela niewidzialnym.

– Czy moglibyśmy, drogi panie Pastrini – rzekł Franz – skoro jesteśmy już obejgotowi, złożyć teraz wizytę hrabiemu de Monte Christo?

Hrabia de Monte Christo to ranny ptaszek i jestem pewny, że wstał już ze dwie godziny temu.

Ten, kto właśnie wszedł do salonu, rzeczywiście był owym mężczyzną w pelerynie widzianym w koloseum, owym nieznajomym z loży i tajemniczym panem wyspy Monte Christo.