Mentionsy

A jednak wciąż słyszał ten Szmer.

Trwało to blisko trzy godziny, a potem jakby się coś zawaliło i Szmer ustał.

Po kilku godzinach Szmer odezwał się ponownie, silniejszy i jakby bliższy.

Teraz jednak dozorca mógłby posłyszeć ten głuchy szmer, zaniepokoić się, położyć mu koniec i zniszczyć tym samym tę iskierkę nadziei, o której sama myśl rozjaśniała Dantesowi ostatnie chwile życia.

Edmund, uwolniony od jego obecności, zaczął się znowu z radością przysłuchiwać Szmerowi.

Nic prostszego, niż zaczekać na dozorce, pozwolić mu wysłuchać tego szmeru i uważać, jaką będzie miał wtedy minę.

Nadeszła noc i żaden szmer się nie ponowił.

Minęła noc bez najmniejszego szmeru.

W przerwach między owymi gorączkowymi ćwiczeniami nasłuchiwał znowu, czy nie wznowi się szmer.

Za najmniejszym szmerem dobiegającym z korytarza podbiegał do drzwi.

Noc minęła i żaden szmer nie odpowiedział na jego gorączkowe oczekiwanie.