Mentionsy

Przewodniczący nakazał odczytać akt oskarżenia, zredagowany, jak wiemy, z ręcznym i nieubłaganym piórem pana de Vilfort.

Pan de Vilfort, który właśnie robił notatki, nagle podniósł głowę.

Pan de Vilfort po raz drugi podniósł głowę.

Pan de Vilfort wbił sobie palce w czoło.

Pan de Vilfort nic nie odrzekł.

Tak, a skoro pan przewodniczący chce znać jego nazwisko, to i on, mój ojciec, nazywa się de Vilfort.

Jestem synem pana de Vilfort, prokuratora Królewskiego.

Publiczność poruszyła się niespokojnie, widząc, jak wzrasta pewność w głosie oskarżonego i jak rośnie przerażenie pana de Vilfort.

— Nie, nie — wychstusił pan de Vilfort.