Mentionsy

Okazał zatem swoim wybitnym sąsiadom najwyższe względy i umożliwił im nawet wizytę u Beauchamp'a, obiecując, że popilnuje im miejsce.

— No — odezwał się Beauchamp — czyli przyszliśmy zobaczyć naszego przyjaciela.

Eee, rzekł Beauchamp.

Może dla Ciebie, Beauchamp, bo nie cierpisz tych nieszczęśliwych książąt.

— parsknął śmiechem Beauchamp.

— Ależ proszę, mój drogi Beauchamp, bierz.

— Ale jeżeli ja — zwrócił się Debray do Beauchampa — rozmawiałem z przewodniczącym, to tobie na pewno udało się pogadać z prokuratorem.

Udawaj, że nic nie wiesz tylko dlatego, że to wszystko stało się szlakcie urzędniczej – odpał Beauchamp, wtykając sobie monokul w okno i starając się go utrzymać.

Dibray, dajże lekcję panu Beauchamp.

— Chwileczkę, — odezwał się Beauchamp.

Debrey zarumienił się lekko i spojrzał tam, gdzie i Beauchamp.

Cudzoziemska księżna, może matka Cavalcantiego, ale... ale, ale, Beauchamp, mówiłeś... raczej zaczynałeś mówić coś bardzo ciekawego.

Może, ale wróćmy do tego, co mówił Beauchamp.

A więc, zaczął Beauchamp, nie ciekawi was, dlaczego u Wilfortów pada się takim pokotem?

— zapytał Beauchamp.

— obruszył się Beauchamp.

– zapytał Beauchamp.

– zawołał Beauchamp.