Mentionsy

Zakład telewizji trafił do utworzonego wtedy Instytutu Łączności.

Zespół Instytutu Łączności zainstalował na miejscu studio telewizyjne z dwiema kamerami oraz reżyserkę z mikserami wizji i fonii.

Przed kamerami Instytutu Łączności wystąpili między innymi Alina Janowska, Irena Kwiatkowska, Hanka Bielicka i Władysław Szpilman.

Wykorzystano do tego celu dawną halę warsztatową w siedzibie Instytutu Łączności przy ulicy Ratuszowej w Warszawie.

Całe wyposażenie zostało wykonane przez pracowników Instytutu Łączności.

Specjaliści z Instytutu Łączności opracowali i zbudowali nadajniki wizji i fonii wraz z antenami.

Gdy jesienią 1952 roku wszystko było gotowe, doświadczalna stacja telewizyjna Instytutu Łączności mogła rozpocząć nadawanie.

Atmosferę, jaka tego dnia panowała w zespole przygotowującym emisję, oddał we wspomnieniach kierownik studia Instytutu Łączności Karol Mori.

Do końca 1952 roku doświadczalna stacja telewizyjna Instytutu Łączności nadała łącznie cztery programy telewizyjne, a od początku kolejnego roku rozpoczęto regularne emisje po 30 minut w każdy piątek o godzinie 17.00.

Ostatni program Doświadczalna Stacja Telewizyjna Instytutu Łączności nadała 4 czerwca 1954 roku.

W gronie przeniesionych pracowników Instytutu Łączności znalazła się też Wanda Trzebunia, której cała dalsza kariera zawodowa związana była z telewizją publiczną.

W 1955 roku w Zakładzie Telewizji Instytutu Łączności podjęto badania z zakresu telewizji kolorowej.

Nadajnik ten wraz z anteną został zainstalowany w gmachu Instytutu Łączności w Miedzeszynie, skąd przez kilka miesięcy nadawano proste programy telewizji kolorowej.