Mentionsy

Mija tysiąc lat od koronacji Bolesława Chrobrego.

Którą odebrano przecież Czechom, tak na dobrą sprawę, a że był w połowie Czechem, więc łatwiej pewnie przyszło tę władzę Bolesława tam utrzymać, utrwalić i tam się wprawiał w zarządzanie dzielnicą.

Przypomnę też państwu, że jego ojciec wysłał pukiel włosów Bolesława do papieża, żeby go w ten sposób ochronił też, tak symbolicznie.

W centrum państwa, czyli nad Wielkopolską na przykład, bo tak to widział państwo gnieźnieńskie, chciał oddać im Mieszko I, a Bolesława utrzymać w Małopolsce.

Tutaj była ta siła Bolesława.

To nie była koronacja, proszę Państwa, ale Oton III włożył swój diadem cesarski na głowę Bolesława I. To było uznanie samodzielności politycznej Bolesława.

Więc nie taki ruch pod wpływem emocji, nie taki nieprzemyślany, a wręcz przemyślany i wykalkulowany tak, żeby Bolesława I wzmocnić politycznie.

Te wojny toczyły się przez następnych 16 lat i były trudnym doświadczeniem dla Bolesława I i dla ludności przede wszystkim tego państwa, które podlegało jego władzy.

I to też wpływało bez wątpienia negatywnie na kondycję społeczeństwa poddanych Bolesława I, bo ich wielu zresztą.

I te konsekwencje już u schyłku panowania Bolesława gdzieś nam tam szczątkowo w źródłach przebijają, że to był za nadto duży wysiłek finansowy dla społeczeństwa, dla poddanych, ale też dla rycerstwa.

Ona oznaczała, że linia dziedziców Bolesława I staje się ważniejsza niż inni Piastowicze.

Koronacja dawała już linii Bolesława I tylko prawo do przejmowania władzy.

I to jest kluczowe też w zrozumieniu tego, co się później dzieje w państwie polskim, wydarzeń zapanowania i Mieszka II, czyli syna, ale też i Bolesława, tak?

Pani profesor, cztery żony w życiu Bolesława zapisały się na kartach historii.

Natomiast kolejna żona była tą żoną Eminilda, ukochaną, o której wiemy, że miała bardzo duży wpływ na Bolesława.

No to Emnilda była takim powiedziałabym taką osobą, która tak gasiła troszeczkę zapędy autorytarne Bolesława, bo był porywczym władcą, był takim dumnym władcą i wiemy, że on często, no czy wiemy, no mamy w kronikach zapisy, że

No to takie opowieści troszeczkę scenki rodzajowe, ale one nie bez przyczyny pojawiają się w kronikach, bo możemy podejść do nich tak właściwie empatycznie, ale widzimy poprzez nie ten wpływ jednak tej żony, która znała Bolesława I, wiedziała jak z nim postępować.

Stworzył obszarowo wielkie państwo, trochę kolosa na glinianych nogach, bo jednak koszty były duże tej polityki Bolesława I i tak jak powiedziałam, społeczeństwo było nieco nią zmęczone, u schyłku.

Chciało troszeczkę odetchnąć, chciało jakby przejść te zyski, te łupy, które udało się wypracować za Bolesława, a Mieszko II podejmował działania, które pokazywały, że on będzie kontynuował linię polityczną ojca, będzie chciał dalej te podboje kontynuować.

No i pojawia nam się również Otton, kolejny z synów Bolesława, który również staje się takim wspomagającym jakby starania Bespryma.

Tam widzimy jeszcze za życia Bolesława I taki ożywiony ruch budowlany, powstają palatia, kościoły na Wzgórzu Wawelskim.

No i dlatego dzisiaj przede wszystkim jednak wspominamy koronację Bolesława Chrobrego, Bolesława Wielkiego, Bolesława I, jak zapisał się na kartach historii, a o którym rozmawialiśmy z gościem audycji, doktor habilitowana Anna Pytasz-Kołodziejczyk, profesor Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, specjalizująca się w historii średniowiecznej.