Mentionsy

Innymi słowy, w dzisiejszym odcinku Historii Kobiet rozmawiamy o szklanym kloszu Sylvii Plath, a moją gościnią jest Elżbieta Korolczuk, socjolożka i publicystka.

Jak to przeczytałaś, to sobie uświadomiłam, że ostatecznie jednak Sylwia Plath nie umarła z głodu, tylko raczej z przejedzenia.

Właśnie jeszcze dodam, że pojawi się temat samobójstwa, gdyż rozmawiamy o Sylvii Plath, więc z góry ostrzegam.

Studentki, które bardzo chcą pisać na przykład swoje prace licencjackie czy magisterskie na temat Sylvii Plath.

Jest mnóstwo, zresztą pewnie do tego jeszcze przejdziemy, jest mnóstwo materiałów na temat samej Plath, jest mnóstwo analiz jej odbiorów, więc do napisania pracy bardzo dobry temat.

I to jest stan, który opisuje Plath, który często jest interpretowany jako pewnego rodzaju

Sylvia Plath miała więcej istotnych relacji z mężczyznami niż z kobietami.

Złożyła pozew o zniesławienie, już nie w stosunku do Sylvii Plath, ale jej spadkobierców, więc to myślę, że było o wiele głębsze niż obrażanie się, bo... Inna się poczuła po prostu zdradzona.

I myślę, że to jest taki element, którego też Sylwia Plath nie rozumiała, pisząc tę książkę.

Więc tutaj rzeczywiście Plath jako autorka myślę była niezwykle okrutna.

I tak samo było zresztą w życiu samej Sylvie Plath.

I w gruncie rzeczy zawsze musiała się liczyć z pieniędzmi, musiała walczyć o, na przykład mówię o Sylwii Plath oczywiście już w tej chwili, ale także jej bohaterce w szklanym kloszu.

Czyli mamy do czynienia z całym nowym pokoleniem młodych kobiet wyedukowanych na świetnych uczelniach, podobnie zresztą jak sama Sylwia Plath.

Niedawno wyszła taka naprawdę monumentalna, straszna cegła, 1200 stron biografii Sylvii Plath.

Natomiast jak myślę o samej Sylvii Plath, to być może ona rzeczywiście po prostu

Ta galeria jest naprawdę, no nie świadczy o tym, że rzeczywiście Sylvia Plath nie lubiła za bardzo kobiet, chociaż mężczyzn tutaj też nie opisuje w jakiś wspaniały sposób.

Ale powiedzmy sobie szczerze, że jak z kolei Sylwia Plath opisuje te kobiety, które żyją życiem intelektualistki, czyli właśnie tą redaktorkę, jakieś pisarki i tak dalej, no to to są zazwyczaj jakieś takie niezwykle nieatrakcyjne, nudne, smutne osoby.

To na pewno, ale z drugiej strony choć łatwo jest Teda Hughesa obsadzić, zwłaszcza po tym co się stało później w roli czarnego charakteru, ale też Plath po pierwsze pragnęła siły i ją w nim dostała, a po drugie jak na lata 50, jak na mężczyznę,

Raczej życzliwymi chyba, biorąc pod uwagę to, co pisała Plath, ale też uważnymi i też czasami bezlitosnymi, jeżeli to było konieczne.

Też właśnie pod kątem to ona odebrała Sylvii Plath, jej męża i tak dalej.

Potem ukazuje się rok później już z nazwiskiem Sylvii Plath i jest totalnie bestsellerem.

I też jak bardzo wciąż patrzymy na Sylwię Plath właśnie w perspektywie ofiary.

Natomiast myślę sobie, że ja wróciłam przy okazji naszej rozmowy do Tomiku Sylvii Plath, który się ukazał.

Z tego okresu po prostu zaczyna się mój kontakt z Sylwią Plath, nawet trochę wcześniej.

A już podsumowując, nie wiem, czy widziałaś nie za dobrą biografię filmową Sylvii Plath z Gwyneth Paltrow i Danielem Craigiem?

Sylvia Plath, poetka przeklęta, tragiczne życie, ofiara.